Ο Αστερισμός της Ψυχής...

Ζεστασιά.

2012-01-29T20:07:00.000+02:00

λευκό και κόκκινο...
απόσταγμα το Αιγαίο...
θέρμη στην αλμύρα...

...είσαι ένας θησαυρός και άφησε τους άλλους να τον ανακαλύψουν....

μουσική : Νίκος Αντύπας
στίχοι : Λίνα Νικολακοπούλου

 Ψυχικά Αφιερωμένο.

Που;Στο Άγνωστο.

Την Καλησπέρα Μου.

Όμορφη Βδομάδα να έχουμε.

Όψεις...Περίεργα.

2012-01-26T23:51:00.000+02:00

όψεις.

περίεργα.

Την Καλησπέρα μου.

(Απο) μένει; Μείνε.

2012-01-22T15:37:00.000+02:00

Μήπως είμαι ανίκανος να ανακόψω τη ροή των αναμνήσεων που αναδύονται στην επιφάνεια - αυτές οι εικόνες που τις νόμιζα καταχωνιασμένες από καιρό στη λήθη - εξαιτίας του ότι το παρόν μου είναι κενό;

Δεν ξέρω αν μεγαλώνουμε πραγματικά, αν η ζωή μας αλλάζει, αν μας δίνει τη δυνατότητα να καταλάβουμε. Πως να αποκρυπτογραφήσεις μια ύπαρξη που διακόπτεται σαν ιστορία που έμεινε μετέωρη, σαν ημιτελές μυθιστόρημα;

1991, Ζωντανή ηχογράφηση στο Αττικόν, Ταξίδι στα Κύθηρα.

Την Καλησπέρα μου!!!

Η αίσθηση.

2012-01-14T21:29:00.002+02:00

σ' ένα διάδρομο...

ατέλειωτος φαίνεται...

διασχίζοντας τον με το φορείο...

στο αλισβερίσι του θανάτου και της ζωής...

στρίβει στη γωνία...

και παγώνεις...

η αίσθηση της παγωνιάς...

εκεί που χρειάζεσαι έναν άνθρωπο...

και όχι μια ανούσια οικογένεια...

που πλέον η απόσταση...

έχει βαθύνει...

η πληγή βαθαίνει...

στην παγωνιά της αναμονής....

καθισμένος χάμω...

τσιγάρο σβηστό...

μέχρι που το χαμόγελο του γιατρού...

σε ανακουφίζει...

''χειρουργικά'' όλα καλά...

πάμε για τη τελευταία διαδρομή...

της ανάρρωσης ...

περπατώντας για να γυρίσω στο σπίτι....

ανεβαίνοντας ανηφοριές...

κατεβαίνοντας κατηφοριές...

με τα λόγια του Θανάση Βέγγου στο μυαλό μου...

''Έπρεπε να γεράσω, αγόρι μου, για να μάθω τι είναι ευτυχία. Τελικά ευτυχία είναι ένα ζευγάρι χέρια, δύο χέρια... Αυτά που θα σε αγκαλιάσουν, θα σε κρατήσουν, θα σε κοιμίσουν, θα σε περιποιηθούν, θα σου μαγειρέψουν, θα σε χαϊδέψουν και στο τέλος θα σου κλείσουν τα μάτια. Τα πολλά χέρια απλά σε κατσιάζουν... Χάσιμο χρόνου. Θα το δείς κι εσύ όσο μεγαλώνεις...''

με κούρασαν οι διαδρομές αυτές...

Ποίηση Καρούζου με μουσική Μαρκόπουλου σε φωνή και απίστευτη ερμηνεία από την Αλεξίου.

Χωρίς Σχόλια.
Καλησπέρα.

Ναδίρ.

2012-01-08T20:05:00.000+02:00

Συγκίνηση

Δώρο

Φίλος

Αγάπη

Ευχαριστώ

Λιγοστό στην Προσφερόμενη Αγάπη Του.

Ενστερνιζόμενη...από αυτή τη Ψυχή που Κουβαλώ...

Τάνια Τσανακλίδου - Ναδίρ

Την Καλησπέρα μου.

Οι Απόκληροι.

2012-01-02T20:25:00.001+02:00

Όλοι κοιμούνται, οι νεκροί σηκώνονται και βγαίνουν από τον τάφο και ζουν ξανά. Εγώ ούτε αυτό δε κάνω, διότι νεκρός δεν είμαι και, ως εκ τούτου, δε μπορώ να ζήσω ξανά, αλλά αν ήμουν νεκρός, πάλι δε θα μπορούσα να ζήσω ξανά: αφού ποτέ μου δεν έζησα.

Σέρεν Κίρκεγκορ

''Μια μικρή στήλη φωτός: αυτό είναι το μόνο σημάδι που μπορεί ν' ακολουθήσει. Όταν η στήλη φωτός χάνεται, είναι νύχτα. Όταν η στήλη φωτός επανέρχεται, είναι μέρα.

Η στήλη φωτός είναι ένα τελευταίο σκαλοπάτι φωτός, απροσδιόριστα αιωρούμενο πάνω από τα απότομα σκαλοπάτια με την τραχιά επιφάνεια που σε βγάζουν από το κελάρι.''

Απόσπασμα από το αριστουργηματικό μυθιστόρημα (ιστορικό) ''Οι Απόκληροι'' του Στιβ Σεμ - Σταντμπεργκ.

Κείμενο που πνέει δίψα για ζωή και πίσω από τη περιγραφή που σου δίνουν οι λέξεις, αντιλαμβάνεσαι την τέχνη και τον τρόπο της επιβίωσης. (Προσωπικό μου σχόλιο).

Ήλιος Θεός

Μουσική/Στίχοι: Νικολούδης Μιχάλης/Μήτσος Πάρης

Ερμηνεία: Βασίλης Σκουλάς

Την Καλησπέρα μου!!!

Κάπως έτσι... Καλή Χρονιά!!!

2011-12-31T23:14:00.000+02:00

Μ' ένα τσιγάρο στο τασάκι ν' αργοκαίει
και μια άδεια κάμαρη βουβά να σιγοκλαίει
σε περίμενα.

Τώρα μη μιλάς,μη λες τίποτα,τίποτα
τίποτα.
Τις άδειες ώρες να μετρώ σ' ένα ρολόι
και τους καημούς μου να γυρνώ σαν κομπολόι
σε περίμενα.

Τώρα μη μιλάς,μη λες τίποτα,τίποτα
τίποτα.

Στίχοι: Διονύσης Πουλόπουλος
Μουσική: Τάσος Χαμουρτιάδης
Πρώτη εκτέλεση: Άντζελα Δημητρίου

Υγ: Νομίζω πως με Δημητρίου εδώ, ολοκληρώθηκε η ιστορία μαζί με αυτό το έτος.

Παρόλα ταύτα, Καλή Χρονιά Να Έχουμε με Υγεία και Χαμόγελο!!!

Κάπως έτσι... Χρόνια Πολλά!!!

2011-12-25T11:12:00.000+02:00

Άνοιξα στον κήπο μου πηγάδι,
να ποτίζω τα πουλιά,
ν' άρχεσαι κι εσύ πρωί και βράδυ
σα μικρή δροσοσταλιά.
Ήρθες μια βραδιά με τον αγέρα, αναστέναξ' η καρδιά,
σού 'πα με λαχτάρα "καλησπέρα"
και μου είπες "έχε γεια".

Μίλησέ μου, μίλησέ μου,
δε σε φίλησα ποτέ μου.
Μίλησέ μου, μίλησέ μου,
πώς να σε ξεχάσω πες μου.
Μίλησέ μου, μίλησέ μου,
δε σε φίλησα ποτέ μου.
Μίλησέ μου, μίλησέ μου,
μόνο στ' όνειρό μου σε φιλώ.

Φύτεψα στην πόρτα σου χορτάρι
Να 'χεις ίσκιο και δροσιά,
Και ήρθα πριν αλλάξει το φεγγάρι
να σου φέρω ζεστασιά.
Σ' έβγαλα στου ήλιου τα ανηφόρι
Στα σοκάκια τα πλατιά,
μα ήρθε παγωνιά και ξεροβόρι
και δε μ άναψες φωτιά.

Μίλησέ μου, μίλησέ μου,
δε σε φίλησα ποτέ μου.
Μίλησέ μου, μίλησέ μου,
πώς να σε ξεχάσω πες μου.
Μίλησέ μου, μίλησέ μου,
δε σε φίλησα ποτέ μου.
Μίλησέ μου, μίλησέ μου,
μόνο στ' όνειρό μου σε φιλώ.

Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Πρώτη εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης

Χρόνια Πολλά!!!

Με Υγεία και Χαμόγελο!!!

Την Καλημέρα μου!!!

Πωλούνται Όνειρα.

2011-12-20T22:37:00.000+02:00

Στίχοι: Θεόδωρος Άγγελος
Μουσική: Αντώνης Ρεπάνης
Πρώτη εκτέλεση: Πίτσα Παπαδοπούλου

Την Καλησπέρα μου.

Συνεπιβάτες.

2011-12-17T22:01:00.000+02:00

Ξαναγυρνώ στους ίδιους δρόμους
κι όμως δεν μένω πια εδώ.
Με χαλασμένους μετρονόμους
ό,τι αγάπησα μετρώ.

Ήρεμα όλα κι όμως κινούνται
για να αγγίζουν όσους θυμούνται.
Πόσο κοστίζει νά ’ναι το σώμα
μόνο του πάντα, μόνο του ακόμα.

Σ’ ένα μετρό συνεπιβάτες
σε διαδρομές νυχτερινές,
νόμιμοι και λαθρεπιβάτες
στης ίδιας νύχτας τις στοές.

Ήρεμα όλα κι όμως κινούνται
για να αγγίζουν όσους θυμούνται.
Πόσο κοστίζει νά ’ναι το σώμα
μόνο του πάντα, μόνο του ακόμα.

Στίχοι: Ιφιγένεια Γιαννοπούλου
Μουσική: Στάμος Σέμσης
Πρώτη εκτέλεση: Τάνια Τσανακλίδου & Στάμος Σέμσης ( Ντουέτο )

Την Καλησπέρα Μου.

Ψεύτρα Γλώσσα.

2011-12-10T23:05:00.000+02:00

Ξεφυλλίζοντας τις σελίδες μου, κοιτώντας το μέσα μου

Διαβάζοντας τις λέξεις, δοκιμάζοντας τον νου να διαβάσω

Αφήνω τα όνειρα για ένα αύριο ευτυχισμένο

Πάντα μόνος, πάντα στο χθες το βλέμμα είναι στραμμένο.

Παραφράζοντας ένα απόσπασμα από το μυθιστόρημα Ψεύτρα γλώσσα του Άντριου Γουίλσον.

Κοίτα Εγώ.

Νατάσσα Μποφίλιου - Γιάννης Χαρούλης

Γεράσιμος Ευαγγελάτος - Θέμης Καραμουρατίδης

Την Καλησπέρα Μου.

Στο Δωδέκατο Μήνα Το Λοιπόν...

2011-12-01T00:02:00.000+02:00

Κάθε ζωή από τη στιγμή που είναι μεστή, είναι και γεμάτη από αμέτρητα σφάλματα και αμαρτίες.

Στο Παζάρι Του Φονιά...

Την Καλησπέρα Μου.
Καλό Μήνα Να Έχουμε.

Ο Ευτυχισμένος Θάνατος.

2011-11-24T23:39:00.000+02:00

<< Είμαι σίγουρος >>, άρχισε << πως κανείς δεν μπορεί να είναι ευτυχισμένος δίχως χρήματα. Αυτό είν' όλο. Δεν μ' αρέσει η ευκολία ούτε ο ρομαντισμός. Μ ' αρέσει να καταλαβαίνω. Ε λοιπόν, πρόσεξα πως σε μερικά εκλεκτά άτομα υπάρχει ένα είδος πνευματικού σνομπισμού που τα κάνει να πιστεύουν ότι το χρήμα δεν αποτελεί όρο απαραίτητο για την ευτυχία. Αυτό είναι ανοησία, είναι λάθος και, κατά κάποιο τρόπο, είναι δειλία.

>> Καταλαβαίνετε, Μερσώ, για έναν άνθρωπο καλογεννημένο, το να ζει ευτυχισμένος δεν είναι ποτέ κάτι πολύπλοκο. Αρκεί να ευθυγραμμίσει το πεπρωμένο του με το πεπρωμένο των όλων, όχι με τη θέληση της παραίτησης, όπως τόσοι δήθεν σπουδαίοι άντρες, αλλά με τη θέληση της ευτυχίας, Μόνο που για την απόκτηση της ευτυχίας χρειάζεται χρόνος. Πολύς χρόνος. Ακόμα και η ευτυχία είναι μια μακρόχρονη υπομονή. Και, σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις, τρώμε τη ζωή μας για να κερδίσουμε χρήματα ενώ θα έπρεπε να κερδίζουμε το χρόνο μας. Να το μοναδικό πρόβλημα που πάντα με απασχολούσε. Είναι σαφές. Είναι ξεκάθαρο>>.

<< Ω, ξέρω καλά πως οι περισσότεροι πλούσιοι δε πιάνουν το νόημα της ευτυχίας. Μα δεν είναι αυτό το θέμα. Έχω χρήματα σημαίνει έχω χρόνο. Επιμένω σ' αυτό. Ο χρόνος αγοράζεται. Όλα αγοράζονται. Να είσαι ή να γίνεις πλούσιος σημαίνει να έχεις χρόνο για να είσαι ευτυχισμένος όταν το αξίζεις>>.

<< Στα είκοσί πέντε μου, Μερσώ, είχα ήδη καταλάβει ότι κάθε άνθρωπος που έχει την αίσθηση, τη θέληση και την απαίτηση για ευτυχία, έχει το δικαίωμα να είναι πλούσιος. Η απαίτηση για ευτυχία μου φαινόταν ό,τι το το ευγενέστερο υπάρχει στην καρδιά του ανθρώπου. Στα μάτια μου όλα δικαιώνονταν χάρη σ' αυτήν. Αρκούσε γι' αυτό μια αγνή καρδιά>>.

....Εννοώ μόνο ότι για μια ορισμένη τάξη ανθρώπων η ευτυχία είναι δυνατή ( με την προϋπόθεση ότι θα έχουν το χρόνο) και ότι το να έχεις χρήματα σημαίνει να ελευθερώνεσαι από το χρήμα>>.

...Η ευτυχία είναι ανθρώπινη και η αιωνιότητα καθημερινή. Το παν είναι να ξέρουμε να γινόμαστε ταπεινοί, να συντονίσουμε την καρδιά μας με το ρυθμό των ημερών αντί, να προσαρμόζουμε τον δικό τους ρυθμό στο διάγραμμα των ελπίδων μας...

ΑΛΜΠΕΡ ΚΑΜΥ.

Ζώντας τη Μνήμη.

2011-11-20T18:52:00.000+02:00

Μνήμη στο Χρόνο.

Σήμερον, το πρωί... στον Χρόνο τον ένα Μακριά μας.

Το τραγούδι τούτο θα σου άρεσε γιαγιά.

Η μνήμη του Νερού.

Ευχαριστώ θερμά τον φίλο Σείριο που μου το έστειλε.

Κομμάτι του Τούρκου συνθέτη Ömer Zülfü Livaneli σε στίχους της Αγαθής  Δημητρούκα. Ζωντανή Ηχογράφηση από το Μέγαρο Μουσικής (2005)

Την Καλησπέρα Μου.

Όμορφη Βδομάδα να Έχουμε.

Π..Υ..Λ..Ο..Σ;

2011-11-13T00:02:00.000+02:00

;

Πώς φτάνει πάντα μια στιγμή που η καρδιά υποφέρει
χρόνια ζητάει μια  εκδρομή μα αργεί το καλοκαίρι
και πέφτω κάθε Κυριακή
σαν "Στέλλα"  στο μαχαίρι.

Στίχοι: Ιφιγένεια Γιαννοπούλου
Μουσική: Μαντώ
Πρώτη εκτέλεση: Μαντώ

Την Καλημέρα μου.

Κάπως έτσι...Σήμερα.

2011-11-05T22:19:00.000+02:00

Την Καλησπέρα μου.

Στίχοι: Γιάννης Ρίτσος
Μουσική: Χρήστος Λεοντής
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Ρίτσος & Νίκος Ξυλούρης ( Ντουέτο )

Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Λάκης Χαλκιάς & Χαράλαμπος Γαργανουράκης & Τάνια Τσανακλίδου (Τερτσέτο)
Άλλες ερμηνείες: Βασίλης Παπακωνσταντίνου & Δημήτρης Υφαντής & Λιζέττα Καλημέρη (Τερτσέτο), Χαρούλης Γιάννης.Από την ποιητική συλλογή "Τα ξόρκια" 1973

... ... ...

Vassilikos!!!

2011-10-29T17:25:00.000+03:00

Vassilikos....!!!

Κόντρα στο πνεύμα των ημερών μας, στις αθλιότητες των πολιτικών μας, στην επιβαλλόμενη μιζέρια τους, στην εξαθλίωση που μας οδηγούν, δε θα πω περισσότερα για αυτά.

Κόντρα σε αυτά, χθες απολαύσαμε ΤΕΧΝΗ από τον ανωτέρω κύριο Vassiliko. Δεύτερη φορά σε ελάχιστο διάστημα, στο Βεάκειο Θέατρο στο Πειραιά το καλοκαίρι και χθες Gazzarte στο γκάζι. Πρόκειται για εκπληκτική φωνή, άρτια τεχνικά, με τον δικό του ήχο, ένας συνδυασμός βρεταννικού ήχου με 60s και 70s, όχι όμως ρετρό και νοσταλγικός. Κορυφαία τεχνική και φωνή, δουλεύοντας τη μουσική αξεπέραστων κομματιών πέρα από τα χρόνια τους. Πραγματικά, του αξίζει η διεθνής αναγνώριση!

Αξίζει να τον ακούσετε, μοναδική εμπειρία, από έναν Έλληνα Καλλιτέχνη.

Υγ: Δεν έχω ακούσει καλύτερη ερμηνεία στο Ζητάτε Να Σας Πω.

Υγ: Πολλά συγχαρητήρια στην μπάντα που τον συνοδεύει.

Υγ: Για τη κ. Γαλάνη που τον συνοδεύει, δεν αναφέρομαι καθώς πρόκειται για μια μεγάλη φωνή, που χθες με απογοήτευσε.

Την Καλησπέρα Μου!!!

Κορμί και Αλάτι.

2011-10-27T14:27:00.000+03:00

Χθες Σε μια Γιορτή....

Κορμί και Αλάτι μας τραγούδησε η Μπέσσυ.

Σε ένα τραγούδι που χρειαζόταν μια αγκαλιά διαφορετική από τη φιλική που έλαβα. 

Πολλά συγχαρητήρια για την όμορφη Βραδιά, που μας χάρισε ο εορτάζων Δημήτρης Κίκλης και η φίλη του και πολυαγαπημένη Μπέσσυ Αργυράκη.

Την Καλησπέρα Μου!!!

Τα Παιδία παίζει...!!!

2011-10-22T22:40:00.000+03:00

Προσκαλεσμένος από δύο υπέροχες φίλες, που μεν δε βλέπω συχνά, αλλά τις αγαπάω πολύ τη Λένα και τη Μαίρη και από έναν αδερφό, όνομα και πράγμα. Θα μου επιτρέψετε να παίξω με το δικό μου τρόπο, δε θέλω να γράψω κάτι πλέον, θέλω να σιωπήσω, απλά θα σας ανεβάσω φωτογραφίες και μουσική καθένα δηλώνει κάτι που δε ξέρετε και για εμένα και αγαπώ πολύ.

Αυτά...τώρα πρέπει να καλέσω, όποιος πιστός θέλει ας παίξει.

Την Καλησπέρα Μου!!!

Χαιρετίσματα.

2011-10-16T15:16:00.000+03:00

...Από την εποχή της ομοιομορφίας...

...από την εποχή της μοναξιάς... 

...από την εποχή του Μεγάλου Αδερφού...

...από την εποχή της διπλής σκέψης...

- Χαιρετίσματα -

.Κάτω Από τα Άστρα

Μέσα Στα Χρώματα

Να Πω Οριστικά Χαιρετίσματα

Σε Όλα Αυτά.

Συμβολισμός Όλο το Ανωτέρω.

Την Καλησπέρα Μου.
Όμορφη Βδομάδα Να Έρθει.

Μέσα Από Εμένα.

2011-10-09T15:51:00.000+03:00

Μέσα Από Εμένα...

Μέσα Από Εσένα...

Μέσα Από Εμάς...

Λατρεύω Αυτό το Κομμάτι...

Την Καλησπέρα μου.

Υγ: Ευανθία Ρεμπούτσικα - Αίθουσα του Θρόνου, το μουσικό απόσπασμα.

Η Θάλασσα - Τζον Μπάνβιλ

2011-10-04T23:04:00.001+03:00

Η Θάλασσα.

...<< Ζεις στο παρελθόν>>, μου είπε.

Ετοιμάστηκα να δώσω μια κοφτή απάντηση, μα κρατήθηκα. Είχε δίκιο εξάλλου. Η ζωή, η αυθεντική ζωή, πρέπει να είναι διαρκής πάλη, άοκνη δράση κι επιμονή, με τη θέληση να κουτουλάει το πεισμωμένο κεφάλι της στον τοίχο του κόσμου, να, έτσι, αλλά όταν κοιτάζω πίσω, διαπιστώνω ότι το μεγαλύτερο μέρος της ενέργειας μου διοχετευόταν πάντα στην απλή αναζήτηση καταφύγιου, παρηγοριάς, και, ομολογώ βολέματος. Αυτή είναι μια αιφνιδιαστική, για να μη πω συγκλονιστική, συνειδητοποίηση.Προηγουμένως, έβλεπα τον εαυτό μου σαν κουρσάρο που αντιμετωπίζει όποιον βλέπει με ένα χατζάρι σφηνωμένο ανάμεσα στα δόντια, τώρα, όμως, είμαι αναγκασμένος να παραδεχτώ ότι επρόκειτο για μια αυταπάτη. Να είμαι κρυμμένος, προστατευμένος, περιφρουρημένος, μόνο αυτό λαχταρούσα ανέκαθεν, να σκάβω ένα λαγούμι που θα μου παρείχε τη θερμότητα της μήτρας και να έμενα εκεί, μακριά από το αδιάφορο βλέμμα του ουρανού και τα καταστροφικά περάσματα του αέρα. Γι' αυτό το λόγο το παρελθόν αποτελεί το τέλειο λημέρι για μένα, επιστρέφω σ' αυτό ανυπόμονα, τρίβοντας τα χέρια και τινάζοντας από πάνω μου το κρύο παρόν και το ακόμα πιο κρύο μέλλον. Όμως τι είδους υπόσταση έχει το παρελθόν; Στην ουσία, είναι αυτό που υπήρξε άλλοτε το παρόν, το παρόν που έφυγε, τίποτα παραπάνω. Κι όμως...

Απόσπασμα από τη Θάλασσα του Τζον Μπάνβιλ, εκπληκτική νουβέλα ανακάλυψης του εαυτού του πρωταγωνιστή Μαξ, μέσα από το παρελθόν, το παρόν και το κρύο μέλλον μιας ασθένειας.

Απόσπασμα από τη Μαρία - Νεφέλη του Οδυσσέα Ελύτη.

...Από την άλλη, όμως, και σε ποια στιγμή, απ' όλες τις στιγμές μας, δεν αλλάζει απόλυτα, απόλυτα η ζωή μας, μέχρι την τελεσίδικη, την πιο μνημειώδη αλλαγή όλων;...

Οι κρίσεις δικές σας.

Την Καλησπέρα μου.

Μπαλκονάκι της μικρής Ζωής.

2011-09-26T21:06:00.000+03:00

Στο μπαλκονάκι της μικρής ζωής μου, στεκούμενος να κοιτάζω την ανηφοριά, αυτή που μας ένωνε στα τόσα χρόνια φιλίας, περιμένοντας να σε δω να κατεβαίνεις όπως παλιά, έτσι και σήμερα (Κυριακή), σε ένα μόνο τηλέφωνο. Στο όποτε νιώθω πιεσμένος, αυτή η υπέρτατη ανάγκη, η υπερφυσική δύναμη να σε δω, να σε αγκαλιάσω, ψάχνει να αγκαλιάσει αυτή η ψυχή, σε αυτόν τον δρόμο. Στο περίπτερο του τότε και του τώρα, δάκρυα να γεμίζουν τα μάτια... για λόγους πολλούς.

Πιέζομαι το τελευταίο διάστημα πολύ, στον επαγγελματικό χώρο, στο προσωπικό μου χώρο, στη σκέψη της ενδεχόμενης ανεπάρκειας για δημιουργία μιας σταθερότητας, στην έλλειψη ενός ανθρώπου, ενός συντρόφου, στην ανυπαρξία της μοιρασιάς.

Σκέφτομαι την ηρεμία που μου προσφέρει η θάλασσα, κοιτάζω τις φωτογραφίες του καλοκαιριού, ακούω τον ήχο του κύματος, σκέφτομαι πως θα ήταν προτιμότερο να επαναπροσδιορίσω αλλού τη ζωή μου, σε άλλο τόπο με άλλες φωνές. Πιο ξεκούραστες, λιγότερο μίζερες, περισσότερο αληθινές, επαρκής,με περισσότερο οξυγόνο, με καθαρότητα.

Μάνος Ελευθερίου - Σταύρος Κουγιουμτζής

Ζούμε σε μια πόλη Καταθλιπτική.

Την Καλησπέρα μου.
Φιλιά Σας Πολλά.

Ψάχνοντας;

2011-09-18T00:02:00.000+03:00

<< Ξέρεις, γιατρέ μου, η σοφία έρχεται πολύ αργά - όταν τα νιάτα έχουν φύγει , η θύελλα έχει κοπάσει και τα κορίτσια έχουν πάει σπίτια τους >>.

Την Καλημέρα μου.

Υγ: Μια σκέψη δημιουργημένη από ένα βιβλίο, μια ταινία και μια συναυλία, αυτή τη Βδομάδα.

Ψύχρα.

2011-09-11T12:59:00.000+03:00

 ...δεν είναι ντροπή να έχεις βρώμικο πρόσωπο, ντροπή είναι να μη  το καθαρίζεις...

Πες μου θάλασσα! Στίχοι: Ελένη Ζιώγα, Μουσική: Αντώνης Μιτζέλος, Πρώτη εκτέλεση: Άλκηστίς Πρωτοψάλτη

Μοναχικό Πρωινό.

Την Καλησπέρα μου.

Το Ψεγάδι;

2011-09-04T15:32:00.001+03:00

Εκρηκτική συναισθηματική αντίδραση ολωσδιόλου δυσανάλογη προς τις περιστάσεις.

Σημείο των κάλπικων καιρών μας, το μη ελεγχόμενο ψεγάδι μας.

Φίλιππος Γράψας - Μάριος Τόκας - Δημήτρης Μητροπάνος

Μάνος Χατζιδάκις - Βασίλης Ρώτας - Δημήτρης Κίκλης

Δύο διαφορετικά τραγούδια, το ένα από έναν καταξιωμένο καλλιτέχνη και το άλλο από έναν νέο τραγουδιστή - καλλιτέχνη που οφείλει να διεκδικήσει τη δική του θέση στο στερέωμα.

Την Καλησπέρα μου.

Καλό Μήνα να έχουμε.

Μια Συγκίνηση.

2011-08-29T00:08:00.000+03:00

Μη Κοιτάς το Δρόμο.

Ακολούθησε Τον.

Στο Ίδιο Μέρος... Μια Συγκίνηση.

Περίεργο Παιχνίδι.

Στον Ακατάλληλο.

Υγ: Χθες σε μια κουβέντα με αγαπημένους φίλους έλεγα πόσο μακρινό και ξένο μου είναι να είμαι με έναν άνθρωπο και η επικοινωνία μαζί του. Έχουν περάσει πολλά χρόνια στην ουσία το να είμαι με έναν άνθρωπο. Πλέον απαλλαγμένος από έρωτες με ανθρώπους με πλασματικό χαρακτήρα και χαμένη ουσία, στην καλύτερη εσωτερική μου περίοδο, αφέθηκα να αισθανθώ μια συγκίνηση σε ένα μέρος που μάλλον η μου πάει πολύ ή είναι....!!!

Την Καλημέρα μου!!!

Καλή Βδομάδα να έχουμε!!!

Κοιτώντας Σε.

2011-08-24T23:28:00.000+03:00

Κοιτώντας Σε.
Ευφραίνοντας Με. 

Την Καλησπέρα μου.

Θροίζουν οι Ψυχές... Ψυχή μου.

2011-08-20T23:23:00.000+03:00

το Γράμμα στη Ντ.

<<το ερωτικό πάθος είναι ένας τρόπος να συντονιστείς με τον άλλο, ψυχή τε και σώματι, και μόνο με αυτόν. Βρισκόμαστε στο πριν και το μετά τη φιλοσοφία.>>

<< όταν θα έχουν ειπωθεί όλα, όλα θα μένουν ακόμα να ειπωθούν, πάντα όλα θα μένουν ακόμα να ειπωθούν >>

<< Εσύ είσαι το ουσιώδες χωρίς το οποίο όλα τα υπόλοιπα, όσο σπουδαία και αν μου φαίνονται, όταν είσαι εδώ, χάνουν το νόημα και τη σημασία τους>>

αποσπάσματα - ερωτήματα απο το Γράμμα στη Ντ. του ANDRE GORZ.

Άνθρωποι και ποντίκια

<< Ίσως τώρα μπορέσεις να καταλάβεις τι ήθελα να πω.Εσύ έχεις τον Τζώρτζ. Ξέρεις πως θα ξανάρθει σίγουρα. Υπόθεσε τώρα πως δεν έχεις κανέναν στον κόσμο. Υπόθεσε πως δεν μπορούσες να πας στον θάλαμο να παίξεις ραμί, γιατί είσαι μαύρος. Θα σ' άρεσε μια τέτοια ζωή; Υπόθεσε πως είσαι αναγκασμένος να κάθεσαι εδώ πέρα ολομόναχος, κι όλο να διαβάζεις βιβλία. Ο άνθρωπος χρειάζεται συντροφιά - θέλει να 'χει κάποιον κοντά του. Σου έρχεται τρέλα να κάθεσαι ολομόναχος, δίχως κανέναν, κανέναν. Ας είναι όποιος θέλει, φτάνει να 'χεις συντροφιά. Αρρωσταίνει όποιος μένει ολομόναχος>>.

<< Κάθεσαι ολομόναχος όλη τη νύχτα, διαβάζοντας βιβλία ή βυθισμένος στις σκέψεις, κάτι τέτοιο τέλος πάντων. Κάθεσαι και συλλογιέσαι και δεν έχεις κανέναν να σου πει τι είναι και τι δεν είναι. Νιώθεις κάτι, και δεν ξέρεις αν είναι σωστό ή όχι. Δεν έχεις κανέναν να τον ρωτήσεις αν κι εκείνος νιώθει το ίδιο. Δε μπορείς να κρίνεις, δεν έχεις πού να βασιστείς. Είδα παράξενα πράγματα εδώ μέσα. Δεν ήμουνα πιωμένος. Μόνο, δεν ξέρω αν κοιμόμουνα. Αν ήταν μαζί μου και κανένας άλλος, θα μου 'λεγε πως κοιμόμουνα, και τότε δε θα μ' ένοιαζε. Τώρα δεν ξέρω τι μου γίνεται>>.

Ανάγκη Συντροφιάς - Παρέας - Μοναξιά TΖΩΝ ΣΤΑΪΝΜΠΕΚ στο Άνθρωποι και ποντίκια.

ο γέρος και η θάλασσα

... Όλα πάνω του ήταν γέρικα, εκτός απο τα μάτια του, που είχαν το ίδιο χρώμα με τη θάλασσα κι ήταν χαρούμενα και ακατάβλητα. <<Σαντιάγο>> του είπε το παιδί την ώρα που σκαρφάλωναν το ανάχωμα όπου είχαν τραβήξει τη βάρκα. <<Τώρα μπορώ να ξαναβγώ για ψάρεμα μαζί σου. Βγάλαμε κάποια λεφτά>>.

Ο γέρος του 'χε μάθει να ψαρεύει και το παιδί τον αγαπούσε.

<<Όχι>> είπε ο γέρος. << Η βάρκα που είσαι τώρα έχει ρέντα. Μείνε μαζί τους>>.

<< Θυμάσαι όμως που μου είχες ξαναμείνει ογδόντα εφτά μέρες χωρίς ψάρι και μετά πιάναμε μεγάλα ψάρια κάθε μέρα για τρεις βδομάδες;>>

<< Θυμάμαι>> είπε ο γέρος. << Άκου, το ξέρω δε με παράτησες γιατί έπαψες να με πιστεύεις>>.

<< Ο πατέρας μου είπε να σ' αφήσω. Εγώ είμαι παιδί, πρέπει να τον ακούω>>.

<< Το ξέρω>> είπε ο γέρος. << Έτσι είναι>>.

<< Ο πατέρας μου δεν έχει πολλή πίστη>>.

<< Όχι>> είπε ο γέρος. << Εμείς όμως έχουμε. Έτσι δεν είναι;>>

<< Ναι >> είπε το παιδί. << Έλα να σε κεράσω μια μπίρα στη Βεράντα και μετά ανεβάζουμε τα πράγματα στο σπίτι>>.

<< Και δεν πάμε;>> είπε ο γέρος. << Ψαράδες δεν είμαστε κι οι δύο;>>...

Πίστη - Αγάπη - Αφοσίωση έρνεστ χέμινγουεη ο γέρος και η θάλασσα.

Τρία Βιβλία, καθένα με το δικό του δίδαγμα, μου κράτησαν συντροφιά στις διακοπές μου, τα προτείνω ανεπιφύλακτα.

Ένα τραγούδι χαραγμένο στο μέσα μου.

Παντελής Θαλασσινός - Πες μου αυτά που αγαπάς
Στίχοι: Ηλίας Κατσούλης
Μουσική: Παντελής Θαλασσινός
Πρώτη εκτέλεση: Παντελής Θαλασσινός

''Πες μου αυτά που αγαπάς να τα φορέσω
πάνω στο στήθος μου σαν άγιο φυλαχτό
και με την πρώτη μαχαιριά να μην πονέσω
όταν με βρει η μοναξιά να φυλαχτώ''

Την Καλησπέρα μου!!!

Καλή Επάνοδο Σε Όλους!!!

Να Είστε Όλοι Καλά!!!

Υγ: Στα έντονα γράμματα υπάρχουν τα λινκ για τα αντίστοιχα βιβλία και πληροφορίες για τους συγγραφείς των.

Ένωση.

2011-08-09T15:30:00.000+03:00

Το απέραντο γαλάζιο

Εκεί που ενώνεται 

Ο Ουρανός με τη Θάλασσα

Στο σημείο μηδέν...

μιας αφετηρίας

που τίθενται ... τα ερωτήματα 

ζωής ολάκερης

απέραντου γαλάζιου

γαλάζια ένωση

του έρωτα της θάλασσας του ουρανού

στην αμμουδιά 

της αξίας 

τους συναισθήματος...

αφρώδης ένωση...

μακαριστός έρωτας

θάλασσας και βράχων...

χτυπώντας το συναίσθημα

λαμπυρίζων

το απέραντο... μιας δύσης

μιας αφετηρίας. 

Την Καλησπέρα μου.

Σημείωση : Οι παραλίες κατά σειρά είναι Χρυσή Ακτή - Γιάλοβα - Μάτι (Χρυσή Άμμος) - Ρωμανός - Μάτι ( Χρυσή Άμμος), στη Δυτική Μεσσηνία όλες. Μερικές φωτογραφίες από ορισμένες παραλίες που επισκέφθηκα.

Σχόλιο: Παρθένα Φύση. Τα πάντα γίνονται με σεβασμό στο περιβάλλον, δυστυχώς αυτό που βλέπει το μάτι δεν μπορεί να αποτυπωθεί σε κανένα φακό. Ο τόπος αξίζει επίσκεψης ( Μεθώνη - Πύλος - Γιάλοβα - Ρωμανός - Πετροχώρι - Γαργαλιάνοι ).

Άκρη...Διακοπών.

2011-07-24T21:31:00.000+03:00

Το πέλαγο φιλούσε τη στεριά
Παρηγοριά μου εσύ και ταίρι
Πέφτει η νύχτα κι είμαι μόνη μου
Κράτα Παναγιά μου το τιμόνι μου
Στα νερά να πάω
Κείνου π' αγαπάω του μόνιμου.

Μάτια μου καρδιά
Θαλασσινό φιλί και φως μου
Να 'ταν γυρισμός
Κάθε χωρισμός
Στα σκαλιά του κόσμου.

Μάτια μου καρδιά
Θαλασσινό φιλί και δάκρυ
Να 'τανε φωτιά
Τούτη η ξενιτιά
Να 'χε η νύχτα άκρη.

Το κύμα σαν χτυπάει βγαίνει αφρός
Και μοναχός το πίνει ο βράχος
Τόσες θάλασσες αλώνισες
Κι άγκυρες στα χέρια σου βελόνισες
Μα στην αγκαλιά μου
Να 'ρθεις να κρυφτείς λησμόνησες.

Να 'χε η νύχτα άκρη...Ελευθερία Αρβανιτάκη

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου

Μουσική : Δημήτρης Παπαδημητρίου

Υγ: Μια Βδομάδα έμεινε για τις διακοπές...

Καλές Διακοπές Σε Όλους!!!

Την Καλησπέρα μου!!!

Άκρη.

2011-07-18T00:01:00.000+03:00

Ένας Χρόνος και δύο μέρες...

Πόσο γρήγορα πέρασε....

Πέρασαν μαζί σου οι πληγές....

Έκλεισαν...

Έμεινε μια καρδιά εδώ..

Η δική μου...

Σε αυτούς τους τοίχους...

Που αγαπώ πλέον...

Έχοντας εμένα στον όλον τους...

Μια πληρότητα...

Σε μια φθήνια...συναισθημάτων...επικρατούσα...

Σε αυτό το σπίτι...

Πλέον στα εικοσιεννιά...

Είμαστε μόνοι...μας...

Κρατάω την άκρη μου...

Τη Θαλασσινή...

Χρόνια μου Πολλά.

Υγ: Κράτα την Άκρη Σου - Τάνια Τσανακλίδου Ερμηνεία - Στίχοι / Μιχάλης Δέλτα - Μουσική / Το Χρώμα της Ημέρας.

Γκάζι - Γκύζι- Αρτέμιδα - Συναισθήματα.

2011-07-10T18:16:00.002+03:00

Όταν το κορμί σου το αγκαλιάζει η θεά θάλασσα...

Αυτή μόνο ξέρει...

Αυτή μόνο ζεσταίνει...

Την παγωμένη πλέον καρδιά...

Γλείφει και Φθείρει τα βράχια...

Στους αιώνες...

Του μυαλού...

Σε παγωμένες...Αντιδράσεις!!!

Ας είναι...

Ο Χρόνος...

Χτίστηκαν...

Άμυνες...

Απουσίες...

Φιλίες...

Διαλύθηκαν...

Στον αριθμό...μετρώντας τρεις...

Ας είναι....

Η θεά θάλασσα γνωρίζει...

Πράττει...

Αγαπάει...

Ζεσταίνει...

Ας ήτανε.

Την Καλησπέρα μου!!!

Καλή Βδομάδα!!!

Αποβλέπω.

2011-07-03T18:00:00.000+03:00

- Οι αληθινοί μας φόβοι είναι οι ήχοι βημάτων σε διαδρόμους του μυαλού μας και οι φυσαλίδες αγωνίας που αυτοί γεννούν.

- Αποβλέπω στον παράδεισο ή στην κόλαση;

- Αποπνέει κάτι ευγενές.

Εφτά παρά κατεβαίνοντας την Αλεξάνδρας με τη γεύση του τζιν στο στόμα και με τον ήχο του τραγουδιού στα αυτιά μου.

Την Καλησπέρα μου!!!

Όμορφη Βδομάδα και Μήνα να Έχουμε!!!

Απο το Δ στο Α...

2011-06-24T22:53:00.000+03:00

Ένα κλείσιμο ματιού...

Με ένα χαμόγελο...

Καθάριο Πρόσωπο...

Ευχαριστώ....

Γλυκό Κουταλιού...

Σ΄ ένα τυχαίο άγγιγμα Χεριών...

Μια Σπίθα....

Χωρίς να Γνωρίζω...

Το Αν...

Βλέποντας...με - σε...

Στον Έναν Χρόνο...

στο...Α...

Υγ: Περίεργες Σκέψεις...Χωρίς Ουσία.

Την Καλησπέρα μου!!!

Όμορφο Σαββατοκύριακο να έχετε.

Χρόνος 72 Ωρών.

2011-06-14T20:23:00.000+03:00

Ο χρόνος δεν είναι ένα απεριόριστο αγαθό, ένα αγαθό που μπορεί να αναλυθεί, να ανταλλαχθεί, να αγοραστεί ή να γίνει αντικείμενο διαπραγμάτευσης. Χρόνος. Το μυστηριώδες τραίνο στο οποίο είμαστε αναγκασμένοι να κλείσουμε θέση και το οποίο υπόσχεται να κινηθεί προς τα εμπρός, ενώ βουλιάζει για πάντα προς τα πίσω, προς το παρελθόν. Χρόνος. Δε πιστεύω στο Χρόνο.

Ότι σε φέρνει τιμωρεί
ότι σε διώχνει σε λυτρώνει
άδειο ποτήρι η ζωή
ή το γεμίζεις ή σε κόβει

Απόψε πάλι που θα βγεις
θέλω να πιεις και να μεθύσεις

Χρόνε!!!

Υγ: Μια Σκέψη που ήθελε να μοιραστεί με ένα τραγούδι που μου έχει κολλήσει το τελευταίο διάστημα.

Την Καλησπέρα μου!!!

Χαρούλης Γιάννης.

2011-06-08T22:31:00.000+03:00

Τεχνόπολις 07 - 06 -2011

Απλός.

Λιτός.

Καλλιτέχνης.

Υπέροχη Βραδιά.

Λένα Ευχαριστώ.

Την Καλησπέρα Μου!!!

Άλλες φωνές, άλλοι τόποι.

2011-05-29T18:04:00.001+03:00

....<< Πρώτα απ' όλα, πρέπει να σου πω ότι ήμουν ερωτευμένος. Συνηθισμένη δήλωση, βέβαια, άλλα όχι και συνηθισμένο γεγονός, γιατί πολύ λίγοι ξέρουμε ότι ο έρωτας είναι τρυφερότητα, και η τρυφερότητα δεν είναι, όπως πολλοί φαντάζονται, οίκτο· κι ακόμα πιο λίγοι είναι αυτοί που ξέρουν ότι ευτυχία στον έρωτα δεν είναι να επικεντρώνεις όλα σου τα συναισθήματα στον άλλον: καθένας πρέπει ν' αγαπά πολλά πράγματα, και το αγαπημένο πρόσωπο δεν είναι παρά το σύμβολο αυτών των πραγμάτων· στον κόσμο τον οποίο ζούμε, οι αληθινοί αγαπημένοι είναι στα μάτια του εραστή τους το άνοιγμα μιας πασχαλιάς, τα φώτα ενός καραβιού, το κουδούνι ενός σχολείου, ένα τοπίο, αναμνήσεις από κουβέντες,φίλοι, η Κυριακή ενός παιδιού, χαμένες φωνές, ένα αγαπημένο ρούχο, το φθινόπωρο και όλες οι εποχές, η μνήμη...α, ναι, η μνήμη γη και ύδωρ της ζωής μας. Η λίστα είναι νοσταλγική, αλλά θα μου πεις, υπάρχει πιο νοσταλγικό θέμα;..... Το μυαλό μπορεί να δέχεται συμβουλές, αλλά όχι η καρδιά, κι ο έρωτας, που δεν έχει γεωγραφία·όσο και να τον πιέσεις, όσο βαθιά κι αν τον βουλιάξεις, εκείνος θα βρεθεί τρόπο να ξαναβγεί στην επιφάνεια. Και γιατί όχι; Κάθε έρωτας που γεννιέται στην ψυχή του ανθρώπου, είναι κάτι φυσικό και όμορφο· μόνο οι υποκριτές θα κατηγορούσαν έναν άντρα για τις ερωτικές του προτιμήσεις·οι υποκριτές, οι συναισθηματικά αστοιχείωτοι και οι ζηλόφθονοι που, μες στο ταραγμένο ενδιαφέρον τους, συγχέουν τόσο συχνά το βέλος που δείχνει προς το παράδεισο, με αυτό που οδηγεί στη κόλαση...... Άλλα είμαστε μόνοι, αγαπητό μου παιδί, απελπιστικά μόνοι, απομονωμένοι ο ένας απ' τον άλλον· κι ο εμπαιγμός του κόσμου είναι τόσο σκληρός, που δεν μπορούμε να μιλήσουμε για την αγάπη μας ή να τη δείξουμε·για μας, ο θάνατος είναι πιο δυνατός απ' τη ζωή, μας τραβάει σαν τη ρουφήχτρα στα σκοτάδια, κι οι φωνές μας ακούγονται σαν άχαρα γέλια·και με τα σκουπίδια της μοναξιάς να μας έχουν μπουκώσει ώσπου τα σωθικά μας να βγάλουν πράσινο αίμα, τριγυρνάμε στον κόσμο ουρλιάζοντας, πεθαίνοντας σε νοικιασμένα δωμάτια, σε εφιαλτικά ξενοδοχεία, στα αιώνια καταφύγια της περιπλανώμενης καρδιάς..... Αυτό που θέλουμε όλοι είναι να μας πάρει κάποιος στην αγκαλιά του...και να μας πει... ότι όλα ( τι περίεργο που είναι αυτό το ''όλα''...είναι το γάλα του παιδιού, τα μάτια του μπαμπά, το τρίξιμο των κούτσουρων ένα παγερό πρωινό, οι κουκουβάγιες που κρώζουν, το αγόρι που σε κάνει να κλαις μετά το σχολείο, τα μακριά μαλλιά της μαμάς, ο φόβος σου, οι σκιές στον τοίχο που μορφάζουν)... όλα θα πάνε καλά.>>

Απόσπασμα από το λογοτεχνικό αριστούργημα ''Άλλες φωνές, άλλοι τόποι'' του Truman Capote.

Σας αφήνω με αυτό το απόσπασμα για το Καλοκαίρι...τα λέμε από το φθινόπωρο θεού θέλοντος.

Και ένα Θρακιώτικο παραδοσιακό για τη Βασιλική.

Καλό Καλοκαίρι σε όλους, έρχεται στο δρόμο είναι...χαχαχαχα!!!

Φιλιά Σας Πολλά!!!

Την Αγάπη μου!!!

Μα πόσο επίκαιρο;

Στο Χάραμα Σκέψεις.

2011-05-22T11:14:00.000+03:00

Το τελευταίο διάστημα, έχω χάσει λίγο την ισορροπία μου, νιώθω αρκετά άβολα στη δουλειά, θες η αλλαγή χώρου, θες η μη προαγωγή μου, η είσοδος ενός ακόμα είδους της εταιρείας μου στο πολυκατάστημα, με έχουν αποσυντονίσει αρκετά, προσπαθώ να έχω ενέργεια σε αυτό το δύσκολο διάστημα που διανύουμε, μόνιμη πλέον η γκρίνια.Οι καλοκαιρινές άδειες είναι ακόμα στον αέρα, δε γνωρίζουμε το πότε θα πάρουμε,το βλέπω να δουλεύω ακόμα ένα καλοκαίρι χωρίς άδεια, είμαι ο μόνος έτσι και αλλιώς χωρίς άλλες υποχρεώσεις (οικογενειακές και μη), τα οικονομικά παραπαίουν, επομένως και η σκέψη να πάω κάπου,αυτομάτως διαγράφεται. Περίεργα όνειρα έχουν κάνει πάλι την εμφάνιση τους στον ύπνο μου, σαν με προειδοποιούν για κάτι που θα συμβεί, αναμένεται ότι να είναι και αυτό. Σήμερα σηκώθηκα στο ξημέρωμα, καθώς μια ημικρανία χθες με έβαλε νωρίς στο κρεβάτι, μαγείρεψα και έβαλα να σιδερώσω τα καλοκαιρινά και να τα τοποθετήσω στο καινούργιο έπιπλο που είχα παραγγείλει από το Φεβρουάριο και μου παραδόθηκε μέσα στη Βδομάδα που μας πέρασε,το οποίο με ευχαρίστησε πολύ, το είχα βάλει στο μάτι από πέρσι το καλοκαίρι.Έχω αρνηθεί όλες τις προτάσεις για έξοδο, λόγω κούρασης κυρίως. Τις προάλλες στο ιστολόγιο του Σείριου άκουσα μετά από πολύ καιρό τον Άνθρωπο του Κάβου και γέμισα εικόνες, για ένα όνειρο απατηλό, μια μοναστική ζωή με παρέα τη θάλασσα, εκεί στην άκρη να παίρνεις ζωή.

''Μα όσο και αν αγγίξεις την σιωπή, όπως πολύ σωστά είπες τότε, όσο κι αν αφεθείς στη μαγεία της και καταφέρεις να συντάξεις μια μελωδική φράση από τα λόγια της, η αντιφώνηση της είναι πολύ ηχηρή. Είναι απέραντη!Λίγοι ξέρουν πόσο δύσκολο είναι να την αγγίξεις.Απλώνεται σαν σκιά από πάνω σου και σε αναγκάζει να ακούσεις τον ίδιο σου τον εαυτό.Κάτι συχνά πολύ οδυνηρό.Φίλη άσπονδη!Ένα σύννεφο άπιαστο που σε καλεί να χαθείς στο πνιγηρό νεφέλωμα του.''

''Μια μουσική μελαγχολία συνόδευε πάντα την ψυχή μου στα μοναχικά μονοπάτια της ζωής μου.Σε όσα εγώ χάραξα και σε όσα βρέθηκα να περπατώ παρασυρμένος από τα όνειρα μου.Πάντα ένα όνειρο ήταν αυτό που με έπαιρνε από το χέρι και με οδηγούσε στο πιο μοναχικό μονοπάτι,στο πιο ερημικό.
Εκεί έμενα να αγναντεύω το πέλαγος.Μόνος.Με την ελπίδα να γινόμουν ένα μικρό πουλί και να ταξίδευα στην ομορφιά του ορίζοντα.Ένας εξερευνητής του απροσδιόριστου, ένας ταξιδευτής των αισθήσεων κι όχι απλός θεατής της ζωής στο περιθώριο της,μα θιασώτης του αθέατου κόσμου,που ζει παράλληλα δίπλα μας.''

Είμαι στο Μώλο το λοιπόν....Σε Κυριακές συννεφιασμένες Αγάπες μου.

Την Καλημέρα Μου!!!

Πριγκιπέσσα.

2011-05-15T22:12:00.000+03:00

Κάποιες στιγμές χάνομαι κοιτώντας διάφορα αντικείμενα.... όπως χθες....

Πίνοντας το κοκτέιλ που επέλεξα για φέτος το καλοκαίρι...

Σήμερα σκεφτόμουν πως άλλαξα και αυτό... χρόνια τώρα τα καλοκαίρια επέλεγα κοκτέιλ με βάση τη Caipirinha

Για φέτος Gin Fizz .... το λοιπόν...

Η Συνταγή:

Έχω κολλήσει απίστευτα με το παρακάτω τραγούδι το τελευταίο δίμηνο το ακούω σε καθημερινή βάση.

Την Καλησπέρα μου!!!

Καλή - Όμορφη και Ηλιόλουστη Βδομάδα να έχουμε!!!

Φιλιά Σας Πολλά!!!

Σε μια Φωνή τόση αλήθεια.

2011-05-08T23:30:00.001+03:00

Περιμένοντας και στην Αθήνα κάτι ανάλογο...Επιτέλους!!!

Ανατρίχιασα ακούγοντας τις ερμηνείες αυτές, καθένα από τα τραγούδια αυτά έχει τεράστια ιστορία για τους δημιουργούς των και τους εκάστοτε ερμηνευτές και για εμάς όλους, ταξιδεύουμε σε εικόνες και συναισθήματα, καταστάσεις και περιστάσεις, σημάδια ζωής.

Η πρόσφατη περιπέτεια της ζωής μου σχηματίζει το παρακάτω κείμενο...κοιτώντας το Λυκαβηττό από το δωμάτιο του νοσοκομείου.

'' Ο Θεός είναι για τον καθένας μας κάτι διαφορετικό. Μα πάντα παραμένει ένα ισχυρός άξονας και γύρω του ούλα περιστρέφονται. Όλοι αγωνιζόμαστε να βρούμε την ελπίδα, για να αντιμετωπίσουμε τον ίδιο μας τον εαυτό και να γίνουμε πραγματικοί άνθρωποι.''

Μέτοικος... Έχω αρχίσει από την αρχή...

Την Καλησπέρα μου!!!

Φιλιά Σας Πολλά!!!
Καλή Βδομάδα να έχουμε!!!

Μαύρο.

2011-05-06T22:42:00.001+03:00

Και καθώς όλα νομίζεις ότι έχουν ηρεμήσει πλέον και επανέρχεται στο πρόσωπο σου το χαμόγελο, αισθάνεσαι όμορφα, ήρεμος μετά από χρόνια, υπάρχει μια μέρα που σου τα αντιστρέφει όλα, μια Μαύρη Πέμπτη. Από το προηγούμενο βράδυ, μια αίσθηση βαριά, μετά από μήνες να νιώθω ψυχοπλάκωμα. Το πρωί της Πέμπτης, άσχημη μέρα μου ξημέρωσε, στη δουλειά, το πρώτο χτύπημα, ανακοινώθηκαν οι προαγωγές και ποιοι θα πάρουν αυξήσεις και μπόνους,μια κρυφή ελπίδα για την ανέλιξη μου, έστω και στο νεαρό της ηλικίας μου σε υψηλότερη θέση από αυτή που κατέχω διαψεύστηκε και σαν μην έφτανε αυτό, ούτε μπόνους, ούτε αύξηση, και ευρισκόμενος υπόλογος σε θέμα εξυπηρέτησης. Μα πάνω και απ' αυτά βρέθηκα υπόλογος στον εαυτό μου για την επιστροφή μου πέρσι στην ίδια εταιρεία και για τις ατέλειωτες ώρες εργασίας.Στο ενδιάμεσο της μέρας ένα τηλεφώνημα και από την άλλη γραμμή να ακούς πως ο πατέρας σου εισήχθηκε στο νοσοκομείο με παρολίγον εγκεφαλικό. Κάπου εκεί πέφτει Μαύρο παντού. Όλα χάθηκαν από τη σκέψη μου, η υγεία του πατέρα μου, μόνο με ενδιαφέρει.

Σε αυτούς τους στίχους με αυτή τη φωνή και τη χροιά περιγράφονται τα συναισθήματα μου το διήμερο αυτό.

Πόση αλήθεια βγάζει μια φωνή;

υγ: δεν έχω τη διάθεση και την ηρεμία να απαντήσω στα σχόλια της προηγούμενης ανάρτησης και σας ζητώ συγγνώμη .

Την Καλησπέρα μου.

Δεύτερο Πάσχα....

2011-05-01T20:37:00.000+03:00

Έρωτα θέλει η Ζωή....και όχι πόλεμο λέει το άσμα από τη Δέσποινα.... εμείς σήμερα είχαμε πόλεμο αξίας τριακοσίων ευρώ και κάτι ψιλά...το τι φάγαμε δε λέγεται...από αρνάκι σούβλας μέχρι λουκουμάδες με μερέντα και παγωτό και γιαούρτι με μέλι και φρούτα για επιδόρπιο...καμιά δεκαριά φίλοι κάναμε μια ταβέρνα άνω κάτω...ζωή να έχουμε...πάει καιρός που είχαμε να μαζευτούμε όλοι μαζί...να το διασκεδάσουμε απελευθερωμένοι...από τις σκοτούρες τις καθημερινότητας μας...με το γέλιο να γεμίζει τις ψυχές μας...μας έλλειπε..από όλους μας...μέρες σαν και αυτές σκορπίζουν στον αέρα για να χαθούν όλα αυτά που μας βασανίζουν... πήραμε δύναμη για το παρακάτω της δύσκολης συνέχειας...για μια μέρα αξίζει να γίνεσαι ξανά ''παιδί''....

ότι απέμεινε από τα λουλούδια...στεφάνι δε κάναμε αλλά τηρήσαμε το έθιμο να μαζέψουμε λουλούδια από τους αργούς....

αεράκι του Μοριά...

πλεονάζων...

γέλιου...

γεμίζοντας την ψυχή...

σαν πρώτη φορά...

συνοδευόμενος...

υπάρχοντας...

η αίσθηση...

του Έρωτα θέλει η Ζωή...

Η αγάπη ζει στα μικροπράγματα....

Σε δύο τραγουδάκια σήμερα, συνόδευσαν τη μέρα μας στο πήγαινε και στο έλα....

Καλό Μήνα να έχουμε!!!Με πολλά χαμόγελα να είναι!!!

Την Καλησπέρα μου!!!

Τα φιλιά μου!!!

Υγ: Η ταβέρνα για όποιον θέλει να την επισκεφθεί βρίσκεται στη Χασιά και ονομάζεται Μωριάς...την συστήνω ανεπιφύλακτα...λογικές τιμές άσχετα από το λογαριασμό που κάναμε εμείς, δε τρώμε φυσιολογικά σαν παρέα... και πάνω από όλα όμορφη εξυπηρέτηση και πολύ καλή ποιότητα.

Εορτής Μέρες...!!!

2011-04-25T16:48:00.002+03:00

Μ. Παρασκευή να έχω την αίσθηση, ερχόμενος από το προσκύνημα του επιταφίου και έναν καφέ, ότι κάποιος με ακολουθεί, κοίταξα πολλές φορές πίσω μου, μπήκα στο σπίτι και πάλι ένιωθα πως δεν ήμουν μόνος, μια αίσθηση περίεργη, κάποιος μου έκανε παρέα, δε φοβήθηκα σαν ήρθες στο ξύπνημα μου να μου πεις να έρθω να σε δω για τη γιορτή μας, πήγες και στη μαμά...ήρθες διαφορετικά στο νέο μου σπίτι τελικά...γιαγιά μου,μας έλειψες φέτος το Πάσχα.

Μ.Σάββατο...στη δουλειά...στο κυρίως σπίτι μου...ώρα δώδεκα το μεσημέρι...οι συνάδελφοι στη δουλειά μου ευχήθηκαν Χρόνια Πολλά για την εορτή μου με το παρακάτω τραγούδι....λέτε να ξέρουν κάτι παραπάνω από εμένα....χαχαχαχαχα.. και μου έφεραν λουκούμια από τη Χίο...πλάκα μου έκαναν θέλω να πιστεύω.... χαχαχαχαχχα... θα ζητήσω εξηγήσεις αύριο....!!!!

Η αλήθεια είναι, ότι βρίσκομαι σε χαρούμενη και ευδιάθετη φάση της ζωής μου.

Κυριακή του Πάσχα, με ένα τηλέφωνο στο χέρι, ευχές να δέχομαι και να δίνω, φίλοι, γνωστοί, συγγενείς, συνάδελφοι, Κάποια τηλέφωνα μου δημιούργησαν ευχάριστη έκπληξη, δε τα περίμενα, ένα από αυτά ήταν της επί χρόνια κολλητής μου,μαζί μεγαλώσαμε σαν αδέρφια υπήρξαμε,δεύτερος χρόνος τώρα που έχουμε απομακρυνθεί, χθες στη συνομιλία μας, στη φωνή, στο τόνο, στην αίσθηση να κερδίσουμε μαζί ξανά το χαμένο χρόνο μας, περιμένω να την δω με αγωνία και χαρά μέσα στη βδομάδα, απρόσμενο και καλοδεχούμενο δώρο θα 'ναι. Η μέρα εορτής έκλεισε με ένα φίλο σε παλιά - γνωστά και αγαπημένα λημέρια χαχαχαχαχα... να πίνουμε χαλαρά το ποτάκι μας...

Δευτέρα του Πάσχα... Παιχνιδίζω με το φως του ήλιου και τις κουρτίνες......χαμένος σε σκέψεις....

.στο κόσμο μου....

κλείνοντας τα μάτια

αγγίζοντας

γλιστρώντας

φυσώντας

κρατώντας

περπατώντας

χάνοντας

χαμογελώντας

μετέχοντας

πλέον.

Όμορφη Βδομάδα να έχετε!!!

Την Καλησπέρα μου!!!

Χριστός Ανέστη!!!

Τα Φιλιά Μου!!!

Μυρίζει Γιασεμί...

2011-04-17T14:24:00.000+03:00

Από το 2009 στο 2011. Από Πάσχα σε Πάσχα.

Το παρελθόν δεν ορίζει το παρόν.
Το παρελθόν έχει μέλλον.

Μπορείς περισσότερα απ' όσα νομίζεις.

Η αγάπη δεν πάει ποτέ χαμένη.

Μη σταματάς να μαθαίνεις.

Ν' αναζητάς την ομορφιά.

Εξαγνίσου με τον ύπνο και τα όνειρα.

Να συμπονάς τους άλλους χωρίς ν' αφήνεις τη θλίψη τους να τους να σε καταβάλλει.

Εμπιστέψου τη φύση.

Κανείς δε μπορεί να κάνει αυτά ακριβώς που κάνεις εσύ.

Να τιμάς τη δύναμη και τη χάρη του κορμιού σου.

Ν' αντιμετωπίζεις την ήττα ως πρόκληση.

Να εμπιστεύεσαι αυτό που αγαπάς.

Να κάνεις το καλό, γιατί γυρνάει σ' εσένα.

Να δέχεσαι την αγάπη που σου προσφέρεται.

Ξεκίνα κάθε μέρα τη ζωή σου από την αρχή.

Η αλλαγή είναι αέναη. Τίποτα δε μένει ίδιο.

μια μέρα ο πόνος αυτός θα σου βγει σε καλό.

μυρίζει γιασεμί.

η κάθε μέρα.

η κάθε νύχτα.

η κάθε στιγμή.

Αναστάσιμο φως να έρθει σε όλους Σας.

Καλό Πάσχα.

Υγ: Το πρώτο τραγούδι, με το μεγαλείο της φωνής και των στίχων πάντα με συγκλόνιζε χαρούμενα.

Το Γιασεμί - Κυπριακό Τραγούδι - Ζωντανή ηχογράφηση 1997 - Κύπρος.

Το δεύτερο τραγούδι του έχει τις ρίζες του στο Πάσχα του 2009.

Η νύχτα μυρίζει Γιασεμί - Θέμης Αδαμαντίδης.

Αλιβιζάτος στο στίχο - Τόκας στη Μουσική.

Ο σύνδεσμος του βιβλίου (μια μέρα ο πόνος αυτός θα σου βγει σε καλό) από όπου έχω πάρει το κείμενο.

Το φως στη Ψυχή.

2011-04-10T18:51:00.000+03:00

υγ: σειρά έχουν οι κουρτίνες της κρεβατοκάμαρας, ράφτηκαν και αυτές, απαλό πράσινο στο ταφτά και στην οργαντίνα...με ασορτί σεντόνια και κουβερλί...μάλλον ετοιμάζομαι για γάμο και δε το ξέρω...

Την Καλησπέρα μου!!!

Φωτεινή Βδομάδα να Έχουμε!!!

Φανερά...Παίζοντας...!!!

2011-04-04T17:36:00.000+03:00

Κάτω από την αφόρητη πίεση της Ginger είπα να παίξω και εγώ...για να μάθουνε οι αγάπες μου για το θείο Αναστάση!!!χαχαχαχα!!!

Παίζουμε το λοιπόν....

What do you order at Starbucks?

(τι παραγγέλνεις στα Σταρμπακς;)

Ακουστά τα έχω...δε πηγαίνω...νομίζω μια φορά - δύο έχω κάτσει...αλλά δε ξέρω τι ήταν αυτό που ήπια...πάντως για γλυκό μια χαρά ήταν...αλλά καφές όχι!!!!

What's one thing in your closet that you cannot live without?
(Ένα αντικείμενο απ'την ντουλάπα σου χωρίς το οποίο δεν μπορείς να ζήσεις;)

Χωρίς την ντουλάπα την ίδια...χαχαχαχαχαχα!!!!!!

What's one thing that most people probably wouldn't know about you?

(Τι είναι αυτό που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θα γνώριζαν γιά σένα;)

Σιγά να μην το αποκαλύψω...όποιος θέλει ας έρθει να με γνωρίσει για να μάθει!!!

Name one thing that you want to do before you die?

(Ονόμασε κάτι που θα ήθελες να κάνεις πριν πεθάνεις;)

Να σηκώσουμε το Champions League με το Θρύλο!!!! Πώρωση!!!!!χαχαχαχαχα!!!!

What's one food that you cannot live without?

(Μιά τροφή χωρίς την οποία δεν μπορείς να ζήσεις;)

Σουβλάκια με τζατζίκι....χαχαχαχαχα!!!!!

What quote/phrase do you live your life by?

(Μιά φράση που χαρακτηρίζει τον τρόπο που ζεις;)

Άγχος......Λέξη είναι αλλά μας κάνει!!!

What's your number one most listened song on iTunes?

(Ποιό είναι το τραγουδι που ακούς περισσότερο στο i Tunes;)

Δεν έχω από δαύτο, ακούω μουσική από το ραδιόφωνο του κινητού....το τι δεν έχετε καταλάβει δύο χρόνια σε αυτό το μπλοκ.

What kind of style would you define yourself as having?

(Tι στυλ θεωρείς ότι έχεις;)

Ξινό....χαχαααχαχα!!!!

Favorite number.

(Αγαπημένος σου αριθμός.)

7....Βεβαίως Βεβαίως!!!!

Two hobbies.

(Δύο χόμπυ σου.)

Διάβασμα, Εκδρομές στη θάλασσα!!!

Two pet peeves.

(Δύο χαρακτηριστικά που μισείς ή σε ενοχλούν.)

Κανένα...είμαι και με αυτά εγώ!!!

Guilty Pleasure.

(Απόλαυση που σου δημιουργεί ενοχές.)

Οι απολαύσεις δε δημιουργούν ενοχές, παρά μόνο ευχαρίστηση!!!

Ποιο είναι το αγαπημένο σου vampire;

Δεν έχω!!!!

Αγαπημενα Cartoon.

Pink Panther.

Ποιο είναι πιο σημαντικό:

αγάπη, φήμη, δύναμη, ή λεφτά?

Χρειάζεται να απαντήσω σε αυτό;;;;....Εννοείται η αγάπη!!!!

Αν μπορούσες να ζεις σε οποιαδήποτε χρονική περίοδο, ποια θα ήταν, και γιατί;

Σε αυτή που ζω, μια χαρά είναι!!!

Μπορείς να θυμηθείς, τι έκανες σαν σήμερα, ένα χρόνο πριν;

Αν ήταν Κυριακή θα καθόμουν, αν ήταν Δευτέρα μπορεί και να είχα ρεπό...διαφορετικά θα δούλευα σίγουρα!!!!

Και ένα τραγουδάκι που αγαπώ πολύ....χαχαχαχχαχα!!!

Περιμένοντας να παίξει και ο μικρός Γιαννάκης!!!και όποιος άλλος θέλει βέβαια!!!

Την Καλησπέρα μου!!!

Φιλιά Σας Πολλά!!!

Δεύτερος Χρόνος...Στο Κύκλο...

2011-03-31T00:01:00.000+03:00

Σε εκατόν εξήντα εννιά αναρτήσεις.

Σε χαρές.

Σε λύπες.

Σε Χαμόγελα.

Σε γέλιο.

Σε φιλίες.

Σε έναν έρωτα.

Σε δάκρυα.

Σε ποτά.

Σε ξενύχτια.

Σε γνωριμίες.

Σε φλερτ.

Σε σφηνάκια.

Σε μουσικές.

Σε αυλές.

Σε ομορφιές.

Σε βόλτες.

Σε φωτογραφίες.

Σε αναμνήσεις.

Σε προβλήματα.

Σε απώλειες.

Σε μελαγχολικές περιόδου.

Σε μοναξιές.

Σε εγκλεισμό.

Σε αισιόδοξες περιόδους.

Σε ψυχές.

Σε προσπάθειες επαναφοράς.

Σε βιβλία.

Σε στίχους.

Σε ποιήματα.

Σε σπίτι νέο.

Σε όνειρα.

Με εσάς εδώ.

Στα δυο χρόνια.

Με ολόψυχο Ευχαριστώ.

Για αυτά που μοιραστήκατε μαζί μου.

Για όλα σε όλα.

Την Καλημέρα μου.

Ευχάριστη να είναι η Νότα...!!!!

Ανάστασις - Αναστάσης

Φιλιά Σας Πολλά!!!

Λιόπετρο... Ανάσα μου...

2011-03-25T21:32:00.000+02:00

Ήλιος...Πέτρα

Απλωτές...του ματιού...

Σε θέα (ξε)σηκώματος της ψυχής...

φτερούγισμα...

χαράς....

χαμόγελου...

γέλιου...

διάθεσης...

μπακαλιάρακια...

άφθονο κρασί....

να ρέει...

''στο παρελθόν που δεν είναι ολότελα παρελθόν''...

''το παρελθόν έχει μέλλον'''...

θαλασσινό...

θάλασσας ήλιου...

ζωγραφιάς...

ψυχής μου...

καθρέφτης...

χαράς...

λύπης...

ονείρων...

κυμάτων...

κατακλυσμός...

νου...

ομορφιάς...

του θέλω μου...

σε κύματα μπλε...

σε ουρανούς...

γαλανούς...

σε λιόπετρες...

να φεύγω...

να γεμίζω...

το μέλλον του παρελθόντος...

το παρελθόν του μέλλοντος...

.αυτό θέλω για τον όποιον έρθει

σε αγκαλιά θάλασσας

στο μέλλον

τίποτα περισσότερο

τίποτα λιγότερο.

Την Καλησπέρα μου!!!

Όμορφο Σαββατοκύριακο να έχετε!!!

Φιλιά Πολλά!!!

Υγ:

Στην ερμηνεία και τη μουσική
Παντελής Θαλασσινός
Στους στίχους
Ηλίας Κατσούλης

Ξανά σε μέρη γνωστά...πλέον...αύριο.

2011-03-23T22:39:00.000+02:00

...ηρεμία...ησυχία...με χαμόγελο...στη σκέψη μιας άλλης προοπτικής...

...μέχρι χθες το βράδυ...

...στο ίδιο όνειρο ξανά...

...η θλίψη...η στεναχώρια ταξιδεύει πιο γρήγορα...

...η απώλεια χτυπά ξανά τη πόρτα μου...

...μνήμες ζωντανεύουν πάλι...

...στην αυλή...

...στα κληματόφυλλα....

...στις φράουλες...

...στο παιχνίδι...
...ατέλειωτο...

...στο βραστό αυγό...
...στις τηγανιτές πατάτες...

...στα ζεστά καλοκαίρια...
...στους κρύους χειμώνες...

...στον ελληνικό καφέ που με έμαθες να πίνω...

...τα πρωινά...
...μαζί σου...
...σαν με κράταγες με τη γιαγιά...

...καλό σου ταξίδι...
...προγιαγιά μου...

...έφυγες σήμερα πλήρης ημερών...πας να βρεις τη γιαγιά...το παιδί σου...μου λείπει να της πεις...

Την Καλησπέρα μου.

Κέικ...Συνέχειας...

2011-03-09T15:14:00.000+02:00

....τα υλικά στο πάγκο.... με δύο επιπλέον...μαστίχα από τη Χίο... και κουβερτούρα... με τον ίδιο τρόπο και την ίδια διάθεση... με γέλιο και χαμόγελο... και ο ήλιος να μπαίνει από τα παράθυρα... παγωμένη και όμορφη μέρα.... περιμένοντας επισκέψεις το απόγευμα... τακτοποιώντας τα βιβλία που αγόρασα χθες.. ευτυχώς συγκρατήθηκα στο βιβλιοπωλείο... και δε παρασύρθηκα... απλά ήθελα να το αγοράσω ολόκληρο... κρέμασα και τη καινούργια κουρτίνα μπάνιου... έκανα και μια παραγγελία για καινούργια κουρτίνα στο σαλόνι... φινίρισμα στο μετάξι σε χρώμα γκρι ανοιχτό... μες στα υφάσματα δε μπόρεσα να αντισταθώ στο έξοδο αυτό...ανυπομονώ να ραφτεί.... το κύμα ακούγεται στα αφτιά μου...

...ετοιμάζοντας για το απόγευμα κάτι που δοκίμασα στη Χίο... χαλβάς από ταχίνι... με λεμόνι και σερβιρισμένο με ένα ποτήρι κόκκινο κρασί... για όσους θέλουν δε θα χάσουν να το δοκιμάσουν...

Την Καλησπέρα μου!!!

Υγ: Το τραγούδι αυτό και το νησί της Χίου, αποτελούν αγάπες μου. Στα πιο χαμογελαστά μου Χρόνια.

Επιστρέφοντας αργά και σταθερά πλέον...απαλλαγμένος από πολλούς σταυρούς και μη στο χαμόγελο.

Σε εμένα για εμένα...στο εγώ αλλά όχι του εγωιστή...

Φιλιά Σας Πολλά!!!

Το Σάββατο Στο Σπίτι...

2011-03-05T16:45:00.000+02:00

Είναι όμορφα και για πρώτη φορά Χαμογελαστά...Στις ελάχιστες αχτίδες του ήλιου που βγήκαν...Από ένα βράδυ...μισογεμάτο...με παρέα παλιά και γνωστή...με ένα τζιν και λίγο χυμό λεμονιού σε χαμηλό ποτήρι...με μουσικές περίεργες...όχι για πολλή ώρα...σε μισογεμάτο μαγαζί...στην αίσθηση του κρύου έξω...μετά το ποτό...βόλτα στο τετράγωνο...μέχρι το ταξί...θες η κούραση...θες ότι δε μπορώ τον πολύ κόσμο πλέον...σε μέρη άγνωστα και γνωστά...χαιρετώ την πόρτα ενός μαγαζιού..κρύο στο ταξί μέσα...για πότε κοιμήθηκα...δε κατάλαβα...άνοιξαν τα μάτια μου μόνα τους... άπλωσα τα υλικά στο πάγκο... φαρίνα κόκκινη... ζάχαρη... αυγά... βούτυρο... βανίλιες... λίγο ξύσμα πορτοκαλιού... γάλα... το μίξερ έτοιμο... η συμβουλή του μπαμπά καλό χτύπημα των αυγών για να κρατήσουν αέρα και να φουσκώσει...μόνιμο πρόβλημα της μαμάς...ποτέ δε το πετύχαινε...θα της το πάω αύριο...του λόγου το αληθές...

...το χιόνισα ένεκα του κρύου και του χιονιού που αναμένετε...αν και προτιμώ τον ήλιο...δε θέλω κρύο...άπλωσα και τα φωτάκια στο τραπέζι του σαλονιού... ένα κόλλημα μετά τα βιβλία να αγοράζω και φωτάκια... θα ασχοληθώ το βράδυ με αυτά μετά τον απογευματινό καφέ... γλυκός θέλω να 'ναι... δε το εγγυούνται οι συνθήκες όμως...γράφω και κοιτώ τον ήλιο που μπαίνει από το παράθυρο... σκέφτομαι μια ζωή δίπλα στη θάλασσα και στον ήλιο...θέλω να βρω μωβ παπαρούνες...

Θεός αν Είναι....

Την Καλησπέρα μου!!!

Όμορφο Τριήμερο να έχετε!!!

Με χαρταετούς πολύχρωμος γεμάτους όνειρα και ελπίδα.

Χρόνος..Καρνάβαλος.

2011-02-27T14:22:00.000+02:00

Αποκριές. Ο Καρνάβαλος. Ο Χρόνος.

Ντύθηκε με την εκδίκηση του.

Ξεσκέπασε το μασκάρεμα μου.

Των Χρόνων της δειλίας.

Των Χρόνων της σιωπής.

Των Χρόνων της συγκάλυψης.

Των χαμένων ευκαιριών.

Της Αλήθειας.

Πετάχτηκε η μάσκα.

Μα αυτό που βγήκε δεν ήταν το φως της αλήθειας.

Τόνοι από κορδέλες και χαρτοπόλεμο.

Σιωπής.

Βουβών νέων πληγών.

Στις ήδη υπάρχουσες.

Ακόμα πιο κάτω στο απύθμενο πηγάδι.

Βγήκε μια νύχτα στα ανοιχτά
μπρος στο μεγάλο δρόμο
να βρει έναν άλλον κόσμο
στης θάλασσας την αγκαλιά.

Κι είπε το θάνατο αρχή
Τον έρωτα είπε φόβο
Την πόλη έλεγε σιωπή
στη θάλασσα είδε δρόμο.

Στίχοι: Καρασούλος Παρασκευάς

Μουσική: Γαλάνη Δήμητρα
Πρώτη εκτέλεση: Δήμητρα Γαλάνη

Την Καλησπέρα μου

Αυλές - Ταράτσες - Παράθυρα.

2011-02-20T14:30:00.000+02:00

αυλές...

ποτά...

γέλιο...

ασπρόμαυρο γύρισμα...

φώτα που έσβησαν;

εγκλεισμός...

ένα βράδυ το άκουσα...

φωτεινό...

τζιν με τόνικ...

στο τραπέζι...

ανατριχίλα...

στις στιγμές...

στο άκουσμα...

φέρνω στη μνήμη μου...

κάποια βράδια...

που αυτό που κυριαρχούσε...

ήταν η ομορφιά...

το ξενύχτι...

το ξέγνοιαστο...

η καλή διάθεση...

η ανεμελιά...

το χαμόγελο...

το γέλιο...

η έξοδος χωρίς προγραμματισμό...

όταν δεν υπήρχαν οι δεύτερες σκέψεις...

οι τρίτες...

που διαλύουν τα πάντα...

εισέρχονται...

στα θεμέλια...

τρώνε τη σάρκα...

γκρεμίζουν συθέμελα...

οτιδήποτε όμορφο...

Ερμηνεία : Φωτεινή Βελεσιώτου
Στίχοι: Ελένη Φωτάκη
Μουσική: Γιώργος Καζαντζής
Την Καλησπέρα μου.

Λησμονιά.

2011-02-16T23:39:00.000+02:00

''Ο χρόνος τελικά απαλείφει τις πληγές.Ο χρόνος είναι μια υπομονετική κίτρινη βροχή που σβήνει σιγά - σιγά ακόμα και τις πιο άγριες φωτιές.Αλλά υπάρχουν εστίες που καίνε υπογείως, ρωγμές της μνήμης τόσο ξερές και τόσο βαθιές που, ίσως, ούτε καν ο κατακλυσμός του θανάτου να μην είναι αρκετός να τις σβήσει.Ο καθένας μας προσπαθεί να ζει μαζί τους, σωρεύει σιωπές και σκουριά πάνω στις αναμνήσεις και, όταν πιστεύει ότι έχει ξεχάσει πια τα πάντα, αρκεί ένα απλό γράμμα, μια φωτογραφία, για να γίνει χίλια κομμάτια η κρούστα του πάγου της λησμονιάς.''

Julio

Llamazares

Η Κίτρινη Βροχή.

Υγ: Ίσως από τους καλύτερους συγγραφείς της ισπανικής πεζογραφίας στη δεκαετία του 80.
Υγ: Η φωτογραφία δανεισμένη και επεξεργασμένη από τον b|a|s|n\i/a.

Διάφανα Κρίνα.
Την Καλησπέρα μου.

κυρά ζωή.

2011-02-06T22:05:00.000+02:00

μουσκεμένος στον ιδρώτα χαράματα.

στις κουβέρτες.

στα σεντόνια.

τυλιγμένος.

σαν όραμα μπροστά μου.

να σε ρωτάω γιατί τα κάνεις όλα αυτά;

να με βοηθάς τόσο.στη δουλειά.στο σούπερ.στη μετακίνηση.

να υποχρεώνεις και το αγόρι σου.

να μου απαντάς.θυμάσαι;

ένα μεσημέρι καλοκαιριού.ακόμα παρέα δε κάναμε.

ήρθα και κάθισα δίπλα σου.

στη κουβέντα σου είπα πεινάω.

χωρίς να το σκεφτείς μου έδωσες το φαγητό σου.

ένα μήνα και κάτι μετά βγήκες μπροστά να μας υπερασπιστείς στη δουλειά.

με κόστος δικό σου.άσχετες εταιρείες.απλά κοινές ώρες αλλά τόλμησες να μιλήσεις.

για όλα αυτά.

που μοιράζεσαι με καθαρότητα ψυχής.

δακρυσμένος ξύπνησα.

δεν είχα δώσει σημασία τότε στη ταβέρνα σαν μου τα έλεγες.

σαν όραμα - παραλήρημα - όνειρο - χθεσινό - εμπύρετο - αληθινό.

το τελευταίο καιρό δε δίνω σημασία σε τίποτα.μοιάζω χαμένος στη κούραση μου.

στο διάβασμα μου.

στη δουλειά.

αλλά η αγκαλιά σας χθες όταν έφευγα από τη δουλειά άρρωστος με συγκίνησε.

και το μετά.το ενδιαφέρον.

χάθηκα σήμερα στο βλέμμα της μητέρας μου.

στο πόσο προσπαθούσε να με διαβάσει.

σε ένα σπίτι στην εντέλεια.

να μη πατάει άνθρωπος μοιάζει.

σε τρία γεμιστά και σε ένα κομμάτι φέτα.

Κυριακή φαγητό με παρέα.

ο αδερφός μου χαμένος και εκείνος.

μοιάζει να μη μπορεί να συνηθίσει αυτά που βλέπει πλέον.

προσπαθούσαμε να αφουγκραστούμε όλοι.

οι τρεις μας αυτό που έρχεται.

περίεργη αναμονή.

στο μπάνιο να ξυρίζομαι μετά από μήνα.

μαράθηκε το πρόσωπο μου.

δε με ενδιαφέρει αυτό κάθε αυτό.

αλλά το άλλο πρόσωπο.αυτό της ψυχής.

νεκρώνει όσο και εγώ να μη το θέλω.

δε το προσπαθώ.

κουράγιο να πω ούτε ένα γεια το απόγευμα.

αντοχές εξαντλημένες.

μετά το μπαμπά στο γυρισμό.

στάθηκα να πάρω πίτσα.να κάνω ένα τσιγάρο μισό.

χαμένος στη κούραση μου.

στο διάβασμα μου.

στη δουλειά.

Στίχοι: Τάσος Οικονόμου
Μουσική: Σπύρος Παπαβασιλείου
Πρώτη εκτέλεση: Δημήτρης Μητροπάνος - 1974
Η εκτέλεση από το προσωπικό αρχείο δίσκων της μητέρας μου.

Την Καλησπέρα μου.

Καλή Βδομάδα να Έχουμε.

Σάπια Όνειρα...

2011-02-03T23:05:00.000+02:00

''Αν νομίζεις ότι τα όνειρα είναι αέρας, την πάτησες.

Έχουνε σάρκα τα όνειρα.

Ανατριχιάζουνε όταν τα χαϊδεύεις και πονάνε όταν τους βαράς μπουνιές.

Τις νύχτες του χειμώνα δαγκώνουν το καυλί τους από το κρύο, και τον Αύγουστο τα παίζουν από τη ζέστη, κλεισμένα μέσα στα διαμερίσματά τους, στις φτωχές γειτονιές κυρίως.

Όταν τα πυροβολείς, τα όνειρα ματώνουν, κι άμα πεθάνουν, σαπίζουν.

Τότε η μπόχα τους απλώνεται σ' όλη τη πόλη.

Ανοίγεις τα παράθυρα αλλά δε βγαίνει με τίποτα, γιατί η σάρκα των ονείρων βρίσκεται η μίση μέσα κι η άλλη μισή έξω από τα παράθυρα.

Ούτε η μυρωδιά των λουλουδιών μπορεί να κάνει τίποτα.

Καλύτερα να κάθεσαι σ' ένα βολικό μέρος με μπαμπάκια στα ρουθούνια και να περιμένεις.

Να σκέφτεσαι άλλα πράγματα και να περιμένεις να φυσήξει κανένας αέρας ή να φάνε, στο φινάλε, τα σκουλήκια όλη τη σάρκα των ονείρων.''

απόσπασμα από το βιβλίο ''Σάρκα των ονείρων'' της Μαρίας Κυριάκη.

Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Θάνος Μικρούτσικος

Κώστας Τριπολίτης

Όλα από χέρι Καμένα - 1988

Την Καλησπέρα μου.

Να γελάς...ουτοπικώς...πλεόνασμα.

2011-01-30T17:19:00.000+02:00

οι αναμνήσεις είναι ότι ξεχνάμε.

...Κι έμεινα έτσι ώρα πολλή

Γύρισα πίσω

Μαράθηκα....

η άνιση κατανομή της ομορφιάς του γέλιου.

...το αίμα του ανασαίνω

και πια δε περιμένω...

Υγ: Να ακούσετε τη τελευταία δουλειά της Τσανακλίδου, ένα προσεγμένο live, απο όπου και το δεύτερο κομμάτι της ανάρτησης.

Υγ: Να διαβάσατε το '' Έρωτας και Θάνατος Στο Λονγκ Αϊλαντ'' του ΑΝΤΑΙΡ ΓΚΙΛΜΠΕΡΤ.

Υγ: οι στίχοι και των δύο κομματιών είναι αγαπημένοι μου...είναι αντικατοπτρισμός του γέλιου μου...ίσως και απογύμνωμα μιας ψυχής;

Την Καλησπέρα μου.

Όμορφη Βδομάδα να έχουμε.

Και Καλώς να έρθει και ο Φεβρουάριος από μεθαύριο.

Την Περασμένη Κυριακή...

2011-01-23T20:16:00.000+02:00

από τη κουζίνα στο σαλόνι...

να σκορπίζεσαι...

στου σκοταδιού το φως...

να συνέρχεσαι

στη πρώτη λέξη μαμά...

απάντηση

η σιωπή της μοναξιάς...

Αν δεις στον ύπνο σου ερημιά - Γιώργος Νταλάρας

Μουσική/Στίχοι: Σταύρος Κουγιουμτζής

Από τον δίσκο: Ο Γιώργος Νταλάρας τραγουδάει Σταύρο Κουγιουμτζή (Ζωντανή ηχογράφηση από το Ηρώδειο)
Έκδοση δίσκου: Δεκέμβριος 2010
Ηχογράφηση: Σεπτέμβριος 2008

Η μουσική και ο στίχος του Σταύρου Κουγιουμτζή πάντα θα με συγκινεί.

Σε τρεις στροφές...απλά.

Αν δεις στον ύπνο σου ερημιά και δέντρα μαραμένα
θα κλαιν στον κήπο σου πουλιά και μια καρδιά στα ξένα

Αν δεις στον ύπνο σου εκκλησιά αν δεις την Παναγία
κάνε τον πόνο μου χαρά το δάκρυ μου ευτυχία

Αν δεις σε χέρι παιδικό πουλάκι πληγωμένο
πάρε τις στράτες να με βρεις εγώ σε περιμένω

Την Καλησπέρα μου.

Όμορφη Βδομάδα να έχετε.

Φιλιά Σας Πολλά.

ΕΚΤΩΡ....

2011-01-21T23:28:00.001+02:00

Από Δευτέρα σε Παρασκευή, διάβασα δύο φορές το βιβλίο της Αμαλίας Μεγαπάνου ''Έκτωρ''. Ένα βιβλίο που θέτει και απαντάει στο ερώτημα '' Μήπως η πραγματική ζωή είναι για τους σατράπες, τους εκμαυλιστές και τους εγωιστές; Τους πόρνους και τους εκμεταλλευτές;'' Πραγματεύεται την πορεία ενός ανθρώπου που ο δρόμος τον οδηγεί στο να μην σπλαχνίζεται πλέον τον εαυτό του. Φόβος - Φοβάμαι - Η ευτυχία δημιουργεί τύψεις. Διδαχή για τους νέους ανθρώπους που καταλαβαίνουν την ομοφυλοφιλία τους. Ανεπιφύλαχτα θα το πρότεινα στα νέα παιδιά να το διαβάσουν και όχι μία φορά, να ανατρέχουν σε κάθε στροφή στη ζωή τους αν δε θέλουν να επιβεβαιώσουν τη θετική απάντηση στο ερώτημα του βιβλίου. Ακόμα και η διαδικασία στο να το βρουν και να το διαβάσουν μόνο θετικά έχει να τους προσφέρει.

Σας αφήνω με ένα υπέροχο τραγούδι που δένει και με το βιβλίο.
Ένα Όχι.

Καλλιτέχνης: Ελευθερία Αρβανιτάκη

Συνθέτης: Νίκος Ξυδάκης

Στιχουργός: Θοδωρής Γκόνης

Την Καλησπέρα μου.

Όμορφο Σαββατοκύριακο να έχετε.

Ανήμερα Τέρατα.

2011-01-16T13:45:00.000+02:00

ΟΤΑΝ ΟΙ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΕΙΣΑΚΟΥΟΝΤΑΙ

....Είναι δυνατόν - δεν είμαι βέβαιος - ν' αγαπάς κάποιον, όταν το πρώτο πράγμα που σ' ενδιαφέρει είναι πως θα τον χρησιμοποιήσεις; Το κίνητρο του συμφέροντος και η ενοχή που το σημαδεύει δεν αναστέλλουν την ανάπτυξη άλλων συναισθημάτων; Μπορεί βέβαια να πει κανείς ότι ακόμα και τα αξιοπρεπέστερα ζευγαρωμένα άτομα μαγνητίστηκαν στην αρχή από το στοιχείο της αμοιβαίας εκμετάλλευσης - σεξ, σκεπή, κατευνασμένο εγώ. Ναι, αλλά κι αυτό είναι κάτι το συνηθισμένο, ανθρώπινο: η διαφορά ανάμεσα σ' αυτό και στο να χρησιμοποιείς πραγματικά ένα άλλο άτομο είναι ίδια με τη διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στα εδώδιμα μανιτάρια και στο άλλο είδος που σκοτώνει: Ανήμερα Τέρατα.....

Περισσότερα δάκρυα χύνονται για προσευχές που εισακούονται παρά για εκείνες που δε βρίσκουν ανταπόκριση.

ΑΓΙΑ ΤΕΡΕΖΑ

...από τη στιγμή που δεν υπάρχει αλήθεια, δε μπορεί να 'ναι τίποτε άλλο από ψευδαίσθηση - η ψευδαίσθηση ωστόσο, το υποπροϊόν της αποκάλυψης μιας επινόησης μπορεί να φτάσει πιο κοντά στην απρόσιτη κορφή της Απόλυτης Αλήθειας....

Αποσπάσματα από το όντως καλύτερο του μυθιστόρημα (ημιτελές), Όταν οι προσευχές εισακούονται.

Τρούμαν Καπότε

Διάλογος...

2011-01-13T22:55:00.000+02:00

Το Καλύτερο Ψέμα

Ζωή...

Στίχοι: Νίκος Γρίτσης, Μουσική - Ερμηνεία: Μιχάλης Χατζηγιάννης

.άκουσα

διάβασα

αισθάνθηκα

σε εσάς

σήμερα

η αφορμή

τούτης

της ανάρτησης.

Την Καλησπέρα Μου!!!

Μέρα Ηλιόλουστη...Μέρα Θλιβερή....Διαδρομή....

2011-01-09T13:09:00.000+02:00

Νεκροταφείο Ώρα 10:20...

Πέρασαν οι μέρες...σαράντα εεε...πόσο ψεύτικα είναι όλα...πόσο αληθινά εεε...;;;εσύ από εκεί ξέρεις...βλέπεις...τις παράλληλες διαδρομές μας...ίδιες είναι Τασούλα μου...στο λευκό το μάρμαρο...ώρα που φύγανε όλοι...ξαναγύρισα...για παρέα...μόνοι και οι δυο πλέον...μόνη και εκείνη...την άφησες και έφυγες...δε μπορώ να είμαι δίπλα της όσο θα ήθελα...δε είμαι εγώ σε εμένα...φαίνεται στα μάτια μας πλέον...έρχεσαι και μου λες στον ύπνο μου να προσπαθήσω....να ανέβω...μα δε θέλω...δεν αξίζει...δεν αξίζω...χρόνια στο πόσο ψεύτικος υπήρξα και πόσο αληθινός...υπήρξα...μα δεν υπάρχω....ήρθε και η Μαρία στη θύμηση μου...τη βρήκες εκεί να μου τη φιλήσεις...στο είπα...μα τι ομορφιά παιδικών χρόνων στις φράουλες...κάθομαι και στα λέω εδώ στο λευκό μάρμαρο...σου απολογούμαι...μοιράζομαι και στο τελευταίο απόθεμα της ανυπαρξίας...ύπαρξης μας...εδώ γιατί τα γράφω...δε ξέρω..μάλλον για να τα διαβάζω και να μη τα ξεχνάω ποτέ...δε πρόλαβες να έρθεις εδώ...κλείνω τώρα να ξεκουραστώ...Θα τα πούμε σύντομα ξανά.

...αρκεί μόνο μια ματιά στον ουρανό....

Την Καλησπέρα μου.

Οι στίχοι σκληροί...η ζωή σκληρότερη.

Ευχαριστώ για τη σκέψη και το τραγούδι τη Μαίρη και τη Λένα.

Οι στίχοι είναι της Βίλλυ Σανιάνου και η μουσική του Θάνου Μικρούτσικου.

Διαδρομές...06 - 01 - 2011...

2011-01-06T15:11:00.000+02:00

Ξημέρωμα του Ημερώματος μου...

Καθισμένος στην ελαφρά παγωνιά του δρόμου...

Λίγα κίτρινα αυτοκίνητα...

Στο Χρόνο Πίσω...

Αποτυχημένα [Συν (3+2) αισθήματα]....

Δάκρυα...κύλησαν και πάγωσαν...

Μετρήθηκαν στην αδιαφορία...

Στην αγένεια...

Στο πλασματικό χαμόγελο...

Αλήθεια υπήρξε ποτέ αληθινό...;

Σε λόγια...μόνο...;

Στο αληθινό χαμόγελο.

Να μοιραστώ.

Να μετρήσω.

Να ανέβω.

Να παγώσω.

Να ζεσταθώ.

Να νιώσω.

Άκρες δαχτύλων...

να ψηλαφούν...

ένα δρόμο κοινό...

αυτόν της ζωής...

Υγ: Η αρτιότητα της γυναίκας αυτής είναι συγκλονιστική.

Την Καλησπέρα μου.

Σωσώ - Ντένη - Φλώρα.

2011-01-03T16:49:00.000+02:00

Από αύριο στη δουλειά και πάλι...Αποσπάσματα που μου άρεσαν τρελά...

Την Καλησπέρα μου!!!

Πρώτη του 2011...Διαδρομές...

2011-01-01T23:14:00.001+02:00

''Ακρωτήριον''

διαδρομή Μοναστηράκι - Πειραιά: πρώτη μέρα του χρόνου...καθισμένος μεσημεριάτικα σε ένα άδειο βαγόνι, το μυαλό να χάνεται σε ένα απύθμενο πηγάδι σκέψεων και μορφών να τριγυρίζουν, εναλλαγή εικόνων από στάση σε στάση, χαμογελαστά πρόσωπα του παρελθόντος και του παρόντος, εκφράσεις και λέξεις, συναισθήματα, αγάπη, προβληματισμός, στεναχώρια, μα όχι θλίψη, νομίζω από αυτή έχω βγει για τα καλά εδώ και καιρό...

Πειραιάς: στη γέφυρα να απλώνει το μάτι στο λιμάνι, φυσικός μου χώρος, μου είχε λείψει, αυτή η γυναίκα, που μόνο η εικόνα της, το χρώμα της, η αύρα της, η αίσθηση της, αρκεί να μου γαληνεύει όλη αυτή την ορμή που βγαίνει από μέσα μου...να πνίξει τα πάντα και να με πνίξει...σε σκεφτόμουν να έρθω, να σε καθαρίσω, να σου βάλω φρέσκα άνθη, όσο και να ήξερα ότι έχεις, είχα παγώσει,δεν έκανε κρύο, απλά κρυώνω εγώ, ήρθες και μου είπες ότι δε χρειάζεται να έρθω,αρκεί που σε σκέφτομαι...μα πάντα θα σε σκέφτομαι και θα σε αγαπώ...

Αμφιάλη:περπατώντας,μα σαν έφτασα στην αυλή μου κόπηκαν τα πόδια,έστριψα δεν είμαι έτοιμος ακόμα,στο πατρικό,άδειο το σπίτι,μόνος,έφαγα και κάθισα να το κοιτάω,το δωμάτιο μου,το καντήλι,τη φωτογραφία σου.σαν πλημμύρισαν τα μάτια για δεύτερη φορά σήμερα,μάλλον ευαίσθητος έχω παρά γίνει,παίρνω αγάπη από πολλούς ανθρώπους,αμφιβάλλω αν μπορώ να την προσφέρω πίσω,ανασφάλεια,ανικανότητα,ποιος ξέρει;κάτι μου λείπει σήμερα,δε ξέρω το τι είναι αυτό;ο πατέρας μου το πρωί μου είπε τα παρακάτω, με τάραξε εσωτερικά.μάλλον διαβάζει το πρόσωπο της ψυχής μου.''δε περίμενα ποτέ ότι είχες τα κότσια να αντέξεις τη μοναξιά.δείχνεις τόσο μόνος,τόσο συμβιβασμένος πλέον με αυτό το συναίσθημα.αρκείσαι στο ελάχιστο σε όλα.''

Γαλάτσι:δώρα,ευχές,αγκαλιές,καφές γλυκός ελληνικός.παρέα,φίλοι.

διαδρομή Γαλάτσι - Σπίτι μου:στόχος - όνειρο...να βρεθώ δίπλα σου,σε εσένα που με γαληνεύεις σε λίγα χρόνια...μακριά από το τσιμέντο...τσιμέντο στη ψυχή μου...να μη βγει ορμητική...

Την Καλησπέρα Μου.

Αποχαιρετώντας το...το 2010.

2010-12-31T19:14:00.000+02:00

Το αποχαιρέτησα προχθές σε ένα χορό Ικαριώτικο...

Στο αδιαχώρητο το λοιπόν...

Καλή Χρόνια Σε όλους Σας...

Υγιεί...

Όμορφη...

Ελπιδοφόρα...

Ονειρική...

Να 'ναι...

Την Καλησπέρα Μου.

Φιλιά Σας Πολλά!!!

Με Αγάπη...Πλέον....Καλή Χρονιά.

2010-12-26T22:38:00.001+02:00

Ν' αγαπάς τα βουνά και τα πέλαγα,
τους γνωστούς και τους άγνωρους τόπους,
τα πουλιά, τα λουλούδια, τα σύννεφα,
και πολύ ν' αγαπάς τους ανθρώπους.

Τα θεριά ν' αγαπάς και τ' ανήμερα,
τα νησιά, τα ποτάμια, τ' αστέρια.
Κι αν ποτέ σε πληγώσουν κατάστηθα
φίλοι, αγρίμια, λευκά περιστέρια,

ν' αγαπάς, να ξεχνάς και να χαίρεσαι
τη δική σου γαλήνη και κείνα
που μ' αγάπη το νου μας φωτίζουνε,
και βλασταίνουν αμάραντα κρίνα.

Στίχοι: Νίκος Βελιώτης
Μουσική: Παντελής Θαλασσινός
Πρώτη εκτέλεση: Παντελής Θαλασσινός

Το τραγούδι αφιερωμένο στους ανθρώπους μου...

Στους φίλους - οικογένεια μου...

Στην οικογένεια μου...

Σε όλους Σας...

Την Καλησπέρα Μου!!!

Χαμογελαστές Γιορτές...

2010-12-23T23:22:00.000+02:00

Πόσο σιωπηλός είναι ο κόσμος χωρίς το γέλιο, το κλάμα των ανθρώπων!

Με υγεία πάνω απ 'όλα.

Μόμπυ Καλό Σου Ταξίδι.

Παντελής Θαλασσινός

Τ' ολόγλυκο Φιλί

Στίχος: Θοδωρής Γκάνης

Μουσική: Παντελής Θαλασσινός

Να Περάσετε Πανέμορφα Αυτές Τις Γιορτινές Μέρες.

Την Καλησπέρα Μου.

Με δύο βιβλία Παρέα.

2010-12-16T23:49:00.001+02:00

''Στρατιώτες του Νερού.''

....Πως γίνεται να είσαι εδώ και η ψυχή σου να μη ζει εδώ, αλλά εκεί; Να βρίσκεσαι εδώ κάπου, να το έχεις μπροστά στα μάτια σου αυτό το κάπου, αλλά να μην το βλέπεις, και η ψυχή σου να σεργιανίζει αλλού και όχι μόνο να σεργιανίζει, αλλά να νοιώθει κιόλα, να αισθάνεται αυτό το άλλου, τον αέρα του, τη μυρουδιά του, τη λυτρωτική του επίδραση; Πως γίνεται να χωρίζει η ύλη από το πνεύμα; Γίνεται όμως. Ήταν εκεί, στου σαχνισιού την άκρη, μπροστά στο κομμάτι του καλντεριμιού που φώτιζε το λαδολύχναρο της αυλόθυρας της. Όμως δεν ήταν εκεί. Η εικόνα των ματιών της, απαράλλαχτη από χρόνια, ήρθε και χώθηκε στο βάθος του κεφαλιού της κι απλώθηκε ομορφοπλασμένο πάτωμα, να πατάει πάνω του η ψυχή της και να ταξιδεύει. Ένα πλουμιστό μαγικό χαλί έχει γίνει. Το 'χε σίγουρο μέσα της και της ήταν γνωστό, δε χρειάζονταν να στρέψει την ψυχή της να το δει, η ψυχή της σίγουρη πατούσε πάνω του και ταξίδευε. Έτσι γίνονταν πάντα. Έφταιγε και η μοναξιά, το ερέθισμα που δεν υπήρχε εδώ, να τη γυρίζει στο σίγουρο πάτωμα....

Σοφία Δαγκλή - Παναγιωτίδου

''Μια Χαραμάδα Φως.''

...Ο χρόνος, ο φόβος, η νυχτερινή μου επιδρομή, όλα είχαν περάσει σε δεύτερη μοίρα. Πρώτη σελίδα, δεύτερη, τρίτη η ζωή μου περνούσε από τα μάτια μου σαν να έβλεπα κινηματογραφική ταινία. Η ψυχή μου, τα συναισθήματά μου, όλα ήταν εκεί μέσα. Και μετά τα συμπεράσματα και τα πορίσματα. Στάθηκα σε μια σελίδα. << Είναι δύσκολα για εκείνον να βγει από τον σκοτεινό του κόσμο. Προσπαθώ να τον φέρω κοντά μου, αλλά αρνείται. Δεν αντέχει να ομολογήσει την εμπειρία του βιασμού του, αν και προσπαθώ να την ανασύρω από μέσα του. Στέκεται στην απέναντι όχθη και δεν κάνει βήμα από εκεί>>...

Βαγγέλης Κούτας

''Το παιδί με το ταμπούρλο''

Μουσική : Γιώργος Χατζηνάσιος Στίχοι : Νίκος Γκάτσος

Ερμηνεία: Νανά Μούσχουρη

Το τραγούδι μου το έστειλε ένα φίλος, Σείριε ευχαριστώ, δε το ήξερα και μου άρεσε πολύ....στο νόημα του δένει και με τα δύο βιβλία...

Και τα δύο βιβλία πραγματεύονται με τη ψυχή του ανθρώπου ενήλικα και παιδιού...πως εγκλωβίζεται και πως απεγκλωβίζεται με επιτυχή ή μη τρόπο στη πορεία της ζωής και του μεγαλώματος.

Την Καλησπέρα μου.

Στις 11:30 τη Δεύτερα...

2010-12-04T14:50:00.002+02:00

.δεν άντεξες...ποιος αντέχει σε αυτό...έλα αίμα..οι τελευταίες σου κουβέντες..στο τηλέφωνο μου είπε η μαμά..εγώ δε σε πρόλαβα...ακόμα ένα βάρος μου...μονό είδα μετά...εικόνες σκληρές..τα σωθικά στο κουζινάκι...στο διάδρομο...στη μοκέτα...στο ματωμένο τηλέφωνο...στην αυλή...στην τελευταία σου πορεία...σε αυτό το ταξίδι.θέλω να σε θυμάμαι γερή και δυνατή.περήφανη. όπως και το τέλος σου.δεν ήθελες να φύγεις από ένα κρεβάτι.αλλά περπατώντας.σε αυτή την αυλή που και εγώ μεγάλωσα.δεν ήθελα να σε δω ούτε στο κρεβάτι...ούτε στο φέρετρο.θα σε βλέπω μέσα μου.ζωντανή. στις 11:30 λοιπόν μεθαύριο.γιαγιά.Χαρούλα ακούσαμε τη τελευταία Κυριακή που ειδωθήκαμε.σου άρεσε πάντα όπως και εμένα.με την αγάπη μου.από εκεί που θα είσαι.να μας βλέπεις και να μας προσέχεις....

Την Καλησπέρα μου.

Σε Τρία Όνειρα...Διακοπής.

2010-12-02T22:54:00.000+02:00

Εσύ δε φταις σε τίποτα
εγώ τα φταίω όλα
εσύ δεν υποσχέθηκες
τίποτα πιο πολύ

εσύ δε φταις σε τίποτα
στο νου μου γιναν όλα
εσύ δεν υποπτεύτηκες
μια σκέψη μου τρελή

φταίω που ενώ μεγάλωσα
τα ίδια λάθη κάνω
και τα χαμένα από καιρό
πάλι τα ξανά χάνω

φταίω που ενώ μεγάλωσα
τα ίδια λάθη κάνω
και τα χαμένα από καιρό
πάλι τα ξανά χάνω

δε φταις εσύ που χάνομαι
στα όνειρα που κάνω

εσύ δεν είπες ψέματα
από την πρώτη ώρα
εσύ δεν υποσχέθηκες
τίποτα πιο πολύ

φταίω εγώ που ελπίζοντας
άδικα πήρα φόρα
και άφησα την καρδούλα μου
να ονειροπολεί

φταίω που ενώ μεγάλωσα
τα ίδια λάθη κάνω
και τα χαμένα από καιρό
πάλι τα ξανά χάνω

φταίω που ενώ μεγάλωσα
τα ίδια λάθη κάνω
και τα χαμένα από καιρό
πάλι τα ξανά χάνω

Στίχοι: Δημήτρης Χατζηδιάκος

Μουσική: Δημήτρης Χατζηδιάκος

Πρώτη εκτέλεση: Σοφία Εμφιετζή

Αθηναϊκή Κομπανία

Εσωτερικός διάλογος..εγώ με εμένα.

Η παραίσθηση απο τον ταραχώδη και διακοπτόμενο ύπνο μου χθες.
Το τραγούδι το άκουσα τυχαία σήμερα στο ραδιόφωνο και έδεσε απόλυτα με την παραίσθηση μου.

Καλό Μήνα.

Την Καλησπέρα μου.

Παρέα με τη Μαίρη - Λένα και το Στέλιο.

2010-11-28T14:16:00.000+02:00

Εκτός προγράμματος έξοδος.

Μικρή Πατρίδα

Παρασκευάς Καρασούλος- Γιώργος Ανδρέου
Πρώτη εκτέλεση: Παντελής Θεοχαρίδης
Άλλες ερμηνείες: Γιώργος Νταλάρας, Χρήστος Θηβαίος ,Χαρούλα Αλεξίου

Ένα ταξίδι καπνού...

Καθώς ξεφυσάς...

Στης νικοτίνης το ταξίδι του μυαλού...

Εκεί που αναπτήρα σου ζητούν...

Στο άγγιγμα των δαχτύλων που ψάχνουμε...

Σε αυτό που όλοι ζητάμε...

Να μοιράσουμε τη ζωή μας...

Μας ανατρίχιασε όλους ο Θάνος...

Επιτρέπεται το μικρό όνομα...

Για έναν άνθρωπο προσφοράς...

Στις ψυχές και τις καρδιές μας...

Ερωτικό

Μικρούτσικος Θάνος -Αλκαίος Άλκης

Χαρούλα Αλεξίου

( ηχογράφηση από την πρόβα της πριν το ερμηνεύσει για το δίσκο της,από το προσωπικό αρχείο μου.)

Θα δανειστώ τα λόγια της Λένας στην ανάρτηση της...

με εκφράζουν απόλυτα.(εννοούνται για εμένα διαφορετικά)

Χαμένος τελείως από εδώ.
Δεν είμαι σίγουρος για το πόσο έχω διάθεση να επανέλθω.
Δίνω την ενέργειά μου σε άλλα πράγματα.

Λένα, Μαίρη και Στέλιο
σας ευχαριστώ για την παρέα και αυτό το όμορφο βράδυ.
Τελικά γίναμε τέσσερις.
Κι είχα κι εγώ μερικούς ακόμα νοερά στην παρέα μου.

Την Καλησπέρα μου.

Είναι Στιγμές;

2010-11-24T10:26:00.001+02:00

είναι στιγμές...

που κάθομαι...

το βλέπω και θλίβομαι...

μηδαμινός χρόνος...

για τίποτα...

πρωί και η δύναμη μηδενική...

θέλουν μάζεμα...

τα πάντα...

μα απουσιάζω...

καφές...

δεύτερος...

βιταμίνες απαραίτητες...

εντολή...

ώρα να ετοιμαστώ...

δε πρέπει να αργήσω...

στιγμές ανύπαρκτες.

Αντώνης Ρέμος - Είναι Στιγμές

Μουσική: Δημήτρης Κοντόπουλος

Στίχοι: Βάγια Καλαντζή

Την Καλημέρα μου.